Naleśnik jest królem kuchni. Oto 9 dowodów

Bazą uttapam jest namoczony ryż i czarna fasola urahd dalu. W Polsce najlepiej zastąpić ją soczewicą. Placki jada się na śniadanie z warzywnymi pastami.

Królujące na ulicznych straganach w Wenezueli cachapas to grube naleśniki ze zmielonego w mikserze ziarna kukurydzy. Do środka wkłada się ser, często mozzarellę bawolą.

To japoński wynalazek dla fanów smażenia wszystkiego, co im wpadnie w rękę. Okonomiyaki to zbitka słów "okonomi" - to, co lubisz - oraz "yaki" - smaż. Głównym składnikiem tego naleśnikowego placka jest kapusta. To, co wsadzimy do środka, zależy wyłącznie od naszej wyobraźni - mogą być owoce morza, warzywa, ryby albo mięso.

Placki z kapustą kimchi to jedna z wersji koreańskiego naleśnika buchimgae. Do mącznej brei z jajkiem dodaje się ulubiony składnik, np. kapustę kimchi i wrzuca na głęboki olej. Gajijeon to wersja z bakłażanem, yeongeun jeon z korzeniem lotosu, a gamjajeon ze startymi ziemniakami. Często wybiera się je jako zagryzkę do alkoholu.

Z oczywistych względów proste żydowskie danie paschalne matzah brei ma swoją polską nazwę. Oznacza ona smażoną macę, bo placki te przyrządza się z pokruszonej oraz skropionej wodą albo mlekiem macy. Smaży się ją na tłuszczu z jajkami. Religijni Żydzi muszą uważać na łączenie składników (np. robionej na mleku nie mogą jeść z mięsem), pozostali mogą bawić się i dodawać, co dusza zapragnie. Często jada się ją na śniadanie na słodko z syropem.

Australijska wersja amerykańskich "pancakes", zbliżonych do naszych racuchów. Nie są zbyt słodkie, więc równie chętnie jada się je do herbaty z dodatkami jak dżem czy bita śmietana, jak i zakąskę np. z łososiem czy kawiorem.

Podstawą tej chińskiej przekąski jest mąka, nasiona sezamu oraz szczypiorek. W alternatywnej wersji dodaje się liście czosnku bulwiastego albo koper włoski. To, co najważniejsze, to dodatki - sosy. W wersji znanej na Tajwanie używa się jajek - namacza się w nim jedną stronę placka.

Szwedzi ze swoim raggmunk zatrzymali się w połowie drogi między naleśnikiem a plackiem ziemniaczanym. Jakby tego brakowało, jada się je z dżemem z borówek i z wołowiną w plastrach. Chyba chcieli mieć mieszankę dwóch różnych potraw.