Chciała dobić Christę Pike. Wstrząsające słowa matki ofiary

Christa Pike pozostaje w stanie krytycznym. Do próby wykonania wyroku śmierci doszło w środę w Tennessee. Pike otrzymała dwie pełne dawki pentobarbitalu. Według jej obrońcy podczas procedury siedem razy próbowano wkłuć igłę.

Pike narzekała na ogromny ból w ramieniu. Miała ciężko oddychać, jęczeć i kopać prześcieradło. Jeden ze świadków mówił, że kilkakrotnie otwierała usta, głośno chrapała i łapała powietrze.

Jej prawnicy uznali przebieg procedury za tortury i zażądali zamiany kary śmierci. Adwokat Randy Spivey powiedział po wydarzeniu, że noc egzekucji będzie go prześladować. Gubernator wstrzymał do końca roku wszystkie egzekucje i zażądał sprawdzenia procedur.

Colleen Slemmer zginęła w styczniu 1995 r. Miała 19 lat. Pike zwabiła ją w odludne miejsce na terenie kampusu rolniczego Uniwersytetu Tennessee. Podczas procesu sąd usłyszał, że na ciele ofiary wycięto pentagram, a Pike zachowała fragment jej czaszki.

Pike została skazana w 1996 r. wraz ze swoim chłopakiem. Przed egzekucją miała powiedzieć, że odejdzie z tego świata z miłością, którą kierowała się przez większość życia. W egzekucji uczestniczyli rodzice zamordowanej kobiety. – Stałam przed tym oknem i obserwowałam ją bardzo, bardzo uważnie. Nie spuszczałam z niej wzroku. Chciałam, żeby pamiętała, kim była Colleen i co jej zrobili – powiedziała May Slemmer magazynowi People.

Gdybym mogła wejść do tego pokoju, wzięłabym nóż do tapet i pocięłabym ją tak, jak ona pocięła Colleen – powiedziała magazynowi People May Slemmer.

Po wstrzyknięciu drugiej dawki rodzice zamordowanej kobiety musieli wyjść do innego pomieszczenia. Czekali przez godzinę na komisarza, który "nie udzielił prawie żadnych wiadomości". – To była kompletna strata czasu. Nie wiem. Wiem, że to brzmi okrutnie, ale jak można spartaczyć zabicie kogoś? To niesłychane – dodaje Raul, ojciec zamordowanej.

May przekonuje, że chciałaby zobaczyć Pike martwą. Dodaje, że z pewnością nie ma żadnych wyrzutów sumienia za to, co zrobiła w przeszłości. Skazana na karę śmierci nigdy nie przeprosiła. – Nie możemy doczekać się sprawiedliwości – mówiła.