Jak pozbyć się turkucia podjadka? Wystarczy mikstura z dwóch składników

Turkuć podjadek najczęściej daje o sobie znać w warzywniku, na rabatach i młodych trawnikach. Lubi żyzną, wilgotną glebę, dlatego może pojawić się tam, gdzie ziemia była wzbogacana kompostem lub obornikiem. Problem w tym, że przez długi czas działa pod powierzchnią. Gdy zauważymy pierwsze szkody, część roślin może być już mocno osłabiona.

Turkuć podjadek ma brunatne, wydłużone ciało i może osiągać kilka centymetrów długości. Najbardziej charakterystyczne są jego przednie odnóża. Przypominają małe łopatki i służą do kopania tuneli w ziemi. Dzięki nim owad bardzo sprawnie porusza się pod powierzchnią gleby.

W dzień trudno go zauważyć, bo zwykle ukrywa się w korytarzach. Bardziej aktywny jest wieczorem i nocą. Jego obecność można rozpoznać po małych otworach w ziemi, lekko podniesionych korytarzach oraz roślinach, które nagle więdną mimo regularnego podlewania.

Największym problemem jest podgryzanie korzeni. Turkuć podjadek uszkadza młode sadzonki, siewki, warzywa, kwiaty i trawnik. Roślina traci kontakt z podłożem, nie pobiera prawidłowo wody i składników odżywczych, a po pewnym czasie zaczyna zamierać.

W warzywniku szkody widać szczególnie szybko. Młode rośliny mogą przewracać się, żółknąć albo zasychać pojedynczo w rzędzie. Na trawniku pojawiają się przerzedzone miejsca, a ziemia bywa miejscami spulchniona i nierówna. Korytarze turkucia dodatkowo przesuszają glebę i naruszają system korzeniowy roślin.

Warto jednak sprawdzić ślady dokładnie, bo podobne objawy mogą powodować także pędraki czy drutowce. Jeśli w ziemi są wyraźne tunele i otwory, a szkody pojawiają się miejscowo, turkuć podjadek jest bardzo prawdopodobnym winowajcą.

Jednym z domowych sposobów na zwalczanie turkucia podjadka jest polewanie jego korytarzy wodą z dodatkiem płynu do zmywania. Metoda polega na wypłoszeniu owada z ziemi. Po wlaniu mieszanki do tunelu turkuć zwykle wychodzi na powierzchnię i wtedy można go wyłapać.

Do wiadra lub konewki z około 5 litrami wody dodaje się 1–2 łyżki płynu do zmywania. Roztwór trzeba delikatnie wymieszać, ale nie spieniać go przesadnie. Następnie wlewa się go punktowo tam, gdzie widać otwory, świeże korytarze albo pod uszkodzone rośliny. Najlepiej zrobić to wieczorem, gdy szkodnik jest bardziej aktywny.

Po podlaniu ziemi trzeba obserwować miejsce przez kilka minut. Jeśli turkuć wyjdzie na powierzchnię, należy go od razu zebrać. To ważne, bo samo wypłoszenie owada nie wystarczy. Niewyłapany szkodnik może wrócić do gleby albo przenieść się w inną część ogrodu.

Warto łączyć kilka metod. Pomocne są pułapki z obornika, które przyciągają turkucie ciepłem i zapachem materii organicznej. Do niewielkiego dołka wkłada się porcję obornika, przykrywa ziemią, a po pewnym czasie sprawdza zawartość i usuwa zebrane szkodniki.

Jesienią i wiosną dobrze jest też przekopywać miejsca, w których turkuć pojawiał się najczęściej. Podczas prac ogrodowych można niszczyć korytarze oraz wyłapywać dorosłe osobniki i larwy. W przypadku dużej plagi warto rozważyć biologiczne preparaty z pożytecznymi nicieniami, które ograniczają liczebność szkodników glebowych.