"Kłamstwo ma krótkie nogi". Kobieta chciała wymusić przyjazd ratowników

Pierwsze zgłoszenie dotyczyło wyłącznie urazu kolana. W ocenie dyspozytora nie było podstaw do zadysponowania zespołu ratownictwa medycznego. Kobieta nie zamierzała rezygnować z wezwania. Zasugerowała, że może zadzwonić ponownie i podać inne okoliczności zdarzenia.

A to mam zadzwonić drugi raz i powiedzieć, że był uraz głowy? – zapytała.

Została pouczona, że rozmowa jest nagrywana. Wówczas oznajmiła, że "woli ponieść karne konsekwencje" niż swoim samochodem zawieźć kontuzjowaną mamę do najbliższego szpitala.

Ratownik nie pozostał obojętny na taką odpowiedź. Zwrócił kobiecie uwagę, że w podobnej sytuacji ktoś inny może potrzebować pilnej pomocy, a zajęta karetka nie będzie wtedy dostępna. Po pewnym czasie telefon zadzwonił ponownie.

Zgłaszająca przekazała tym razem, że jej mama straciła przytomność, ale zdążyła już ją odzyskać. To sprawiło, że karetka została wysłana na wskazane przez nią miejsce, by zweryfikować informacje.

Oczywiście, że karetka pojechała – w dyspozytorni nie bawimy się w zgadywanki, gdy w grę wchodzi omdlenie. Tylko że najbliższy wolny zespół był 30 km dalej i musiał zjechać z zabezpieczenia innego rejonu. Przez kilkadziesiąt minut spory obszar został bez pokrycia, bo ktoś zagrał va banque – czytamy na Facebooku.

Autor wpisu dodał, że konsekwencje takiego postępowania mogą dotknąć również osoby zupełnie niezwiązane z pierwotnym zgłoszeniem. To, jak określił, "okradanie kogoś z szans na przeżycie".

Kłamstwo w dyspozytorni to nie spryt. Nigdy nie wiesz, kiedy karty się odwrócą – oby to nie stało się wtedy, kiedy sam będziesz jej najbardziej potrzebować. (...) Kłamstwo ma krótkie nogi, a konsekwencje bywają bolesne – podsumował na profilu "Ratownik na etacie".

Za celowe podanie nieprawdziwych informacji dyspozytorowi w celu wymuszenia niepotrzebnego wyjazdu karetki może grozić odpowiedzialność z art. 66 par. 1 Kodeksu wykroczeń. Możliwe konsekwencje to areszt, ograniczenie wolności albo grzywna.