Małe pudu potrzebuje imienia. Warszawskie zoo liczy na internautów

• Samiczka pudu południowego przyszła na świat kilka tygodni temu w warszawskim zoo.
• Internauci mogą zgłaszać propozycje imienia do niedzieli, ale nazwa musi zaczynać się na literę "S".
• Pudu południowy żyje w Ameryce Południowej, a jego populacja maleje z powodu utraty siedlisk.

Jak podaje PAP, nowa mieszkanka stołecznego ogrodu jest córką Juany i Pitchu. Młode waży dziś ok. 1 kg, a gdy dorośnie, osiągnie ok. 40 cm wysokości. Jak podkreśliło ZOO we wpisie zamieszczonym na Facebooku, zwierzę już dziś "zachwyca wszystkich swoim urokiem".

Warszawskie zoo uruchomiło w mediach społecznościowych plebiscyt na imię dla samiczki. Propozycje można przesyłać do niedzieli. Tegoroczna zasada jest taka sama dla wszystkich młodych zwierząt urodzonych w ogrodzie: ich imiona mają zaczynać się na literę "S".

To kolejne narodziny pudu południowego w Warszawie w ostatnich latach. Rok temu w stołecznym zoo urodziła się samiczka Rosa, a dwa lata temu kolejna - Pralinka. Najnowsze młode dołącza więc do grupy przedstawicieli tego rzadkiego gatunku, który już wcześniej pojawiał się w ogrodzie.

To niewielki ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący gęste lasy umiarkowane i deszczowe Ameryki Południowej, głównie Chile oraz południowo-zachodniej Argentyny. Preferuje trudno dostępne, wilgotne obszary z gęstym podszytem, gdzie może łatwo się ukrywać przed drapieżnikami.

Dorosłe osobniki osiągają zaledwie około 35–45 cm wysokości w kłębie i ważą zwykle od 6 do 13 kg, co czyni je jednymi z najmniejszych przedstawicieli jeleniowatych na świecie. W porównaniu do pudu północnego, różnice w rozmiarze są niewielkie, dlatego oba gatunki często zestawia się ze sobą jako najmniejsze jelenie globu.

Pudu południowy prowadzi skryty, głównie nocny tryb życia. Jest roślinożercą – żywi się liśćmi, pędami, owocami i korą młodych drzew. Jego niewielkie rozmiary i ostrożne zachowanie są przystosowaniem do życia w środowisku pełnym drapieżników.

Ogromnym zagrożeniem dla tego gatunku jest postępująca utrata siedlisk spowodowana wylesianiem, rozwojem rolnictwa oraz urbanizacją. W efekcie Pudu puda został sklasyfikowany jako gatunek bliski zagrożenia (Near Threatened), a jego liczebność w wielu regionach wciąż spada.