Nie żyje Ludgarda Sieńko. Wybitna artystka ludowa z Podlasia

Ludgarda Sieńko przez ponad pół wieku zajmowała się ręcznym tkactwem. Jak sama podkreślała, rzemiosła nauczyła się z potrzeby życia, a nie dla rozrywki. W jednym z wywiadów przyznała, że liczba wykonanych przez nią dywanów jest tak ogromna, iż trudno ją oszacować nawet przy pomocy nowoczesnych technologii.

Tworzenie było dla niej codziennością i nieodłącznym elementem życia. Mimo upływu lat nie wyobrażała sobie całkowitego rozstania z pracą przy krośnie, która – jak mówiła – wypełniała jej każdy dzień od rana do wieczora.

Dzięki wieloletniej pracy artystka wypracowała własny, rozpoznawalny styl. Jej tkaniny zdobywały nagrody w licznych konkursach i były prezentowane na prestiżowych wystawach. Trafiały także do kolekcji zarówno w Polsce, jak i poza jej granicami.

Wyrazem uznania dla jej dorobku była przyznana w 2023 roku Nagroda im. Oskara Kolberga "Za zasługi dla kultury ludowej".

Jednym z dzieł Ludgardy Sieńko jest dywan dwuosnowowy wykonany z okazji jubileuszu Biebrzańskiego Parku Narodowego. Obecnie można go oglądać na wystawie w siedzibie parku. Jak podkreślono, na tkaninie znajduje się ponad sto przedstawień zwierząt, co świadczy o niezwykłej precyzji i kunszcie artystki.

Współpracownicy i znajomi zapamiętali ją jako osobę życzliwą, pogodną i obdarzoną dużym poczuciem humoru. Jej podejście do pracy i życia budziło podziw – była symbolem pracowitości i oddania tradycji.

Pod wpisem informującym o śmierci pani Ludgardy szybko pojawiły się liczne komentarze internautów.

Nie wiedziałam że to Pani Ludgarda, ale znam "z widzenia", przepiękne wzory i tkaniny, które wychodziły spod Jej rąk. - Niezwykły talent! - Dbajcie o ten skarb bo już niewielu artystom chce się ręcznie tkać, szacunek dla artystki zostanie już po wsze czasy. - Ogromny żal - piszą.

Uroczystości pogrzebowe Ludgardy Sieńko odbędą się 28 marca o godzinie 10:00 w Janowie. Jak podkreśla Biebrzański Park Narodowy, artystka zostanie pożegnana z wdzięcznością i szacunkiem za dorobek, który na trwałe wpisał się w historię polskiego tkactwa ludowego.