"Strzelanina na Rynku". Dyspozytor o kulisach dramatycznej akcji medycznej

Początkowo nikt nie zdawał sobie sprawy ze skali tragedii. Zgłoszenie od świadka brzmiało groźnie, ale dopiero po chwili do dyspozytorów dotarło, że nie mają do czynienia z pojedynczym incydentem.

Nasz dyspozytor odebrał telefon od osoby, która była wtedy na miejscu i dokonała zgłoszenia. Zaraz po tym krzyknął do nas: "strzelanina na Rynku!" Nie ukrywam, że wszystkich nas podniosło z krzeseł. Na samym początku nie wiedzieliśmy, że ofiar jest więcej i że są na różnych ulicach, a dystans między nimi to nawet kilometr – relacjonuje Onetowi Dominik Wilk.

Sytuację komplikował dramatyczny brak wolnych zespołów ratownictwa medycznego w pierwszych minutach zdarzenia. Jak ujawnił Wilk, w chwili ataku dyspozytornia miała do natychmiastowej dyspozycji… zaledwie jedną karetkę.

Od razu podjąłem decyzję, że musimy przeorganizować naszą pracę. Wdrożyliśmy odpowiednią procedurę. Jedna osoba została przydzielona do zajmowania się sprawami, które ciągle spływały z całego województwa, jak wypadki, chorzy itd. Natomiast wszyscy pozostali pracowali przy strzelaninie – opowiada Onetowi koordynator.

Równolegle inny pracownik bezustannie weryfikował zgłoszenia, by upewnić się, czy dramatyczne telefony nie dotyczą tych samych poszkodowanych. Przy ograniczonych siłach wysłanie dwóch karetek do jednego pacjenta mogłoby oznaczać wyrok śmierci dla kogoś innego.

Mimo początkowych braków, dzięki natychmiastowym przesunięciom, pierwszy zespół ratunkowy zameldował się na płycie Rynku Głównego już kilka minut po zgłoszeniu. Na miejscu ratownicy zastali dramatyczne sceny.

Kierujący akcją medyczną na płycie Rynku (ratownik Przemek) musiał błyskawicznie przeprowadzić triaż, czyli segregację medyczną poszkodowanych. Szybko okazało się, że większość z nich znajduje się w stanie bezpośredniego zagrożenia życia.

Padło nawet takie zdanie: "Dominik, siły i środki są niewystarczające. Dysponuj" – wspomina w rozmowie z Onetem Wilk.

Dyspozytorzy natychmiast postawili na nogi krakowskie placówki medyczne. Współpraca odbywała się w biegu – wojewódzki koordynator ratownictwa urzędował piętro wyżej, więc dyspozytorzy biegali po schodach ze słuchawkami przy uszach. W gotowości czekały m.in. Szpital Uniwersytecki (kontaktował się dr Magiera) oraz szpital wojskowy, z którego osobiście telefonował prof. Szczeklik, dopytując o liczbę rannych i przygotowując sale operacyjne.

Dominik Wilk stanowczo zdementował również pojawiające się w sieci plotki, jakoby na miejscu zabrakło policji lub medycy musieli wkraczać w strefę ognia bez asysty:

Chciałbym też zdementować nieprawdziwą informację, która pojawiła się w przestrzeni medialnej, że na miejscu nie było policji. To jest nieprawda. Jedną z podstawowych zasad udzielania pomocy w takich sytuacjach jest również bezpieczeństwo zespołu ratowniczego. (...) W sobotę nic takiego nie miało miejsca.

Rozmówca Onetu zaznacza, że to, iż bilans ofiar śmiertelnych nie okazał się znacznie wyższy, to zasługa całego, sprawnie działającego mechanizmu:

– Począwszy od dyspozytorni medycznej, zespołów ratownictwa medycznego i szpitali, ale też świadków zdarzenia, którzy byli na miejscu, oraz wszystkich służb, wszyscy zrobili kawał dobrej roboty i tylko dzięki temu liczba ofiar śmiertelnych jest mała. Ta cała sytuacja była kompletnie niespodziewana również dla nas. Nikt się tego nie spodziewał. Dla wszystkich to był szok, natomiast my jesteśmy do tego przeszkoleni, jak sobie w takich sytuacjach radzić – podkreśla.