Tak zachował się Stoch po ostatnim skoku. Wideo obiegło sieć

W Planicy padło wiele dalekich odległości, ale oczy wszystkich były zwrócone na jednego zawodnika. Kamil Stoch, trzykrotny mistrz olimpijski, po raz ostatni zasiadł na belce i wykonał dwa finałowe skoki w Pucharze Świata.

W sobotniej rozmowie z Eurosportem Stoch podkreślał, że zdaje sobie sprawę ze swojej obecnej dyspozycji i nie walczy o czołowe lokaty. Niedziela miała więc inny ciężar: liczył się sam moment pożegnania. Polak ruszył jako trzeci na liście, a mimo sprzyjających warunków nie doleciał do punktu K wyznaczonego na 193 m.

Przez kilka minut wydawało się, że na tym zakończy się jego start w konkursie, bo jeden z 31 skoczków odpadał po pierwszej serii. Sytuację odwrócił słabszy skok Felixa Hoffmanna, który umożliwił Polakowi wejście do czołowej trzydziestki i drugą próbę.

W finałowej serii wydarzyło się to, na co czekała Planica. Sygnał do startu dała Stochowi jego żona Ewa, a jury podniosło belkę, by ułatwić pożegnalny lot. Polak uzyskał 190 m. Po lądowaniu było widać ogromną ulgę, a chwile później koledzy utworzyli szpaler i wynieśli go na barkach. To obrazy, które dla wielu kibiców staną się symbolem końca pewnej epoki.

Zaraz po oddanym skoku kibice zarejestrowali moment, jak Kamil Stoch wykonał taniec do piosenki, która akurat została puszczona na skoczni.

Na półmetku konkursu prowadził Marius Lindvik po locie na 238,5 m, ocenionym przez sędziów kompletem dwudziestek. Za nim plasował się Johann Andre Forfang z wynikiem 232,5 m, a trzecie miejsce zajmował Domen Prevc po 240,5 m.

Druga seria przyniosła przetasowania w czołówce. Daniel Tschofenig awansował po locie na 238 m, ale prowadzenie objął dopiero Domen Prevc po skoku na 229,5 m. Kluczowe rozstrzygnięcia należały jednak do Norwegów. Forfang osiągnął 219,5 m, co wystarczyło do podium, lecz nie do wyprzedzenia Słoweńca. Lindvik odpowiedział skokiem na 231 m, wylądował za zieloną linią i przypieczętował zwycięstwo w ostatnim konkursie sezonu 2025/26.

Wyniki miały tym razem mniejsze znaczenie. Najważniejsze było pożegnanie jednego z najbardziej utytułowanych polskich sportowców. Kamil Stoch żegnał się przy pełnych trybunach, w asyście całej kadry i przy owacji kibiców. Uśmiechy, ukłony w stronę publiczności i spontaniczna radość drużyny stworzyły oprawę godną wieloletniego lidera polskich skoków.