Lokalne przysmaki, których nikt inny by nawet nie tknął

Tradycyjną potrawą norweską jest "smalahove", co znaczy "głowa owcy". I właśnie to dostajemy na talerzu. Jej przygotowanie składa się z kilku etapów, ostatnim jest gotowanie przez nawet 3-4 godziny. Mózg wyjmuje się wcześniej. Podobno najsmaczniejsze są oczy. Uwierzymy na słowo.

W Ekwadorze świnki morskie trzyma się w domu jako pokarm. Są podobno bardzo dobre, chociaż ten sposób przyrządzenia niekoniecznie skłania do konsumpcji. Przygotowywana jest często na specjalne okazje jako wyjątkowy przysmak.

Chapulines to meksykańskie określenie jadalnych owadów podobnych do świerszczy. Owady po oczyszczeniu przyprawia się solą, sokiem z limonki i chilli, a potem smaży. Owady niedosmażone mogą stanowić zagrożenie zdrowotne ze względu na występujące niekiedy nicienie.

Wygląda niepozornie, ale po opisie nie każdy miałby na to ochotę. "Arroz de cabidela" to w zasadzie kurczak lub królik gotowany we własnej krwi z dodatkiem ryżu, wody i octu.

"Butod" to pożywne, ale wciąż żywe robale będące przysmakiem w Malezji. Podobno są bardzo dobre, ale trzeba mieć sporo odwagi, żeby włożyć wijącego się robala do ust.

"Gonimbrasia belina" to gatunek motyli typowych dla południowej Afryki. Zjada się je w formie gąsienicy.

Vegemite to pasta zrobiona z wyciągu z drożdży. Jest czarna, o konsystencji smoły, smrodzie spoconego barmana po całonocnej zmianie i smaku tak słonym jak Morze Martwe. A jednak jest ponoć bajeczna jako smarowidło na śniadaniowe tosty.

Kupując jajko na ulicy, można dostać nie to, na co miało się ochotę. "Balut" to danie mające postać gotowanego jajka kaczego, wewnątrz którego znajduje się w pełni uformowany zarodek ptaka, którego spożywa się w całości. Niewiele osób poza Azją uznaje to za przysmak.

Basashi to krojone w plastry surowe końskie mięso podawane najczęściej z imbirem, zieloną cebulą i sosem sojowym.

"Flæskesvær" to krojona w paski skóra świń z pozostawioną warstwą tłuszczu. Najpierw trzeba ją ugotować, potem piec z dużą ilością soli dopóki nie będą prawie zbyt twarde, żeby je ugryźć.

Surowy śledź trzymany w soli to przysmak w Holandii, gdzie można kupić go jako street food. Podawany z cebulą i/lub chlebem.