Eta Akwarydy na niebie. Zbliża się maksimum roju

• Maksimum roju Eta Akwarydów przypadnie w środę, 6 maja; aktywność trwa od 19 kwietnia do 28 maja.
• Teoretycznie możliwe jest ok. 50 meteorów na godzinę, ale blisko pełni będzie przeszkadzał Księżyc.
• Rój jest związany z kometą Halleya; radiant leży w gwiazdozbiorze Wodnika.

Pierwsze meteory z roju Eta Akwarydów są widoczne już od drugiej połowy kwietnia, ale to właśnie środa, 6 maja, ma dać najlepsze warunki do ich obserwacji. Jak podaje PAP, zjawisko osiągnie maksimum w drugiej części nocy, nad ranem, gdy nad horyzontem pojawia się konstelacja Wodnika. Rój słynie z bardzo szybkich i długich śladów, które przez chwilę utrzymują się po przelocie na tle nieba.

Eta Akwarydy najlepiej wypatrywać w ostatnich godzinach nocy, przed świtem. Radiant roju znajduje się w gwiazdozbiorze Wodnika, w pobliżu gwiazdy Eta Aquarii. W praktyce nie trzeba celować dokładnie w punkt wyjścia meteorów – lepiej skierować wzrok kilkanaście lub kilkadziesiąt stopni obok. W maksimum prognozuje się do ok. 50 zjawisk na godzinę, co jest wartością teoretyczną i zależną od ciemnego, nieoświetlonego nieba.

Do oglądania roju nie są potrzebne lornetki ani teleskopy. Najważniejsze jest ciemne miejsce z odsłoniętym horyzontem, z dala od latarni i zabudowy. Przy dłuższym czuwaniu przyda się krzesło lub leżak, które ułatwią patrzenie wysoko nad głowę. W okolicach maksimum pewnym utrudnieniem będzie jasny Księżyc kilka dni po pełni – jego wschód zbiega się z najbardziej aktywną fazą roju, co może zmniejszyć liczbę widocznych zjawisk.

Eta Akwarydy są związane z słynną kometą Halleya (1P/Halley). Strumień drobin pozostawionych przez tę kometę przecina orbitę Ziemi co roku między 19 kwietnia a 28 maja. Choć rój znany jest od średniowiecza – wzmianki pojawiały się m.in. w Chinach w 687 r. –, jego współczesny opis naukowy powstał w XIX w. Charakterystyczne dla Eta Akwarydów są bardzo szybkie przeloty i długie, utrzymujące się przez moment smugi.

Czym właściwie jest meteor? To zjawisko świetlne wywołane wejściem w atmosferę niewielkiego okrucha materii kosmicznej, zwanego meteoroidem. Jeśli fragment przetrwa przelot i spadnie na Ziemię, wtedy mówimy o meteorycie. Niedawno w Polsce odnaleziono taki okaz: niemal 3-kilogramowy meteoryt z gminy Zadzim pod Łodzią, powiązany z bardzo jasnym bolidem widzianym 17 kwietnia – został odnaleziony pięć dni po upadku.

Na miłośników nocnego nieba czeka więc dynamiczne widowisko, choć liczba dostrzeżonych śladów będzie zależeć od miejscowych warunków. Im dalej od miejskich świateł i im wyżej znajdzie się Wodnik, tym większa szansa, by złapać najdłuższe, jasne przeloty. PAP przypomina, że najlepszą porą są godziny przed świtem, gdy radiant rośnie wysoko, a cierpliwe oko może wypatrzyć nawet serię meteorów w krótkich odstępach czasu.