Historyczna decyzja metropolity lubelskiego. Żonaci mężczyźni jako duchowni

Arcybiskup Stanisław Budzik ogłosił wprowadzenie diakonatu stałego w archidiecezji lubelskiej. To historyczny krok, który pozwala żonatym mężczyznom na oficjalną posługę duchowną. Zmiany te są zgodne z postanowieniami Soboru Watykańskiego II, które od dawna wskazywały na taką możliwość.

Diakonat stały, choć obecny w Kościele łacińskim od starożytności, wymagał odrodzenia, które nastąpiło dopiero po Soborze Watykańskim II. W Polsce pierwsze święcenia diakonatu stałego miały miejsce w 2008 r. w diecezji toruńskiej. Ks. Adam Jaszcz zaznacza, że posługa ta nie jest doraźnym rozwiązaniem na braki kadrowe w Kościele, lecz świadomym wzbogaceniem działalności duchownej.

Kandydaci na diakonów muszą spełniać określone kryteria. Powinni mieć ukończone studia teologiczne, być bierzmowanymi oraz spełniać wymogi wiekowe. Dla żonatych mężczyzn dolna granica wiekowa to 35 lat, przy czym małżeństwo powinno trwać co najmniej pięć lat. Wymagana jest również zgoda żony kandydata.

- Diakonat stały ma za zadanie pełniejsze urzeczywistnianie misji Kościoła. To nie tylko formalność, lecz także sakramentalna posługa - wyjaśnia ks. Jaszcz w rozmowie z "Kurierem Lubelskim"

Diakon stały nie może odprawiać mszy świętej ani spowiadać, ale może udzielać chrztu, rozdawać komunię świętą czy przewodniczyć pogrzebom. Może także pełnić inne funkcje duszpasterskie w parafiach miejskich i wiejskich, w których jego obecność jest potrzebna.

Diakoni stali będą mogli wykonywać pracę zawodową, co pozwoli im na samodzielność finansową. "Choć diakoni mogą być angażowani do pracy w diecezji, nie muszą być przez nią utrzymywani" - podkreśla ks. Jaszcz w rozmowie z "Kurierem Lubelskim".

Żonaty diakon, który stracił żonę, nie może ponownie zawrzeć małżeństwa, chyba że uzyska specjalną zgodę biskupa. W Polsce działa obecnie 120 diakonów stałych, z czego największa liczba znajduje się w archidiecezji katowickiej.