Nie żyje Bożena Dykiel. Miała 77 lat

• Nie żyje aktorka Bożena Dykiel. Informację o śmierci podał ksiądz Andrzej Luter.
• Artystka debiutowała w filmie "Uciec jak najbliżej" i występowała m.in. w Teatrze Narodowym.
• Największą popularność przyniosły jej role w "Alternatywy 4", "Brunet wieczorową porą", "Przesłuchaniu" i "Ziemi obiecanej".

Bożena Dykiel była jedną z tych twarzy ekranu, które widzowie rozpoznawali natychmiast. Informację o jej śmierci przekazał ksiądz Andrzej Luter. Jak podaje TVN24, artystka miała bogaty dorobek, a jej role na dużym i małym ekranie przez lata budowały pozycję w czołówce polskich aktorek charakterystycznych.

Dykiel zadebiutowała przed kamerą jako autostopowiczka w filmie "Uciec jak najbliżej". W kolejnych latach stała się ważną postacią polskiego kina i telewizji. Najszerszej publiczności dała się poznać dzięki głośnym produkcjom, w których stworzyła zapamiętywane kreacje.

BOŻENA DYKIEL nie żyje. Aktorka żywioł!Grała u Andrzeja Wajdy ("Wesele", "Ziemia obiecana", "Człowiek z żelaza", "Wielki Tydzień"), u Janusza Zaorskiego ("Awans"). Występowała w komediach Stanisława Barei, Marka Koterskiego ("Dzień świra"), Jerzego Hoffmana, Romana Załuskiego i w wielu innych filmach. W teatrze przeszła do legendy rolą Goplany w "Balladynie" Słowackiego; to były czasy kiedy Narodowym kierował Adam Hanuszkiewicz, reżyser tego "rewolucyjnego" spektaklu. A Goplana wjechała na scenę na Hondzie - napisał na Facebooku ks. Andrzej Luter.

Największą popularność przyniosły jej role w serialu "Alternatywy 4" oraz w filmach "Brunet wieczorową porą", "Przesłuchanie" i "Ziemia obiecana". To właśnie te tytuły regularnie wracają w telewizyjnych ramówkach i dyskusjach o klasykach rodzimej kinematografii, przypominając o skali talentu aktorki.

Zanim na dobre podbiła ekran, w latach 70. rozwijała się na scenie. Najpierw występowała w Studenckim Teatrze Satyryków, który był ważnym adresem dla twórców tamtego pokolenia. Następnie trafiła do Teatru Narodowego w Warszawie, gdzie doskonaliła warsztat w repertuarze klasycznym i współczesnym.

To doświadczenie sceniczne przenosiła później do kina i telewizji, budując role pełne energii i charakteru. Właśnie dzięki takiemu łączeniu dyscypliny teatralnej z filmową naturalnością jej bohaterki zapadały w pamięć widzów na długie lata.