Nierozwiązana zagadka piramidy Cheopsa. Dziesiątki tajemniczych otworów

Turyści odwiedzający obecnie Wielką Piramidę w Gizie dostają się do jej wnętrza tunelem, który wykuto najprawdopodobniej dopiero w IX wieku n.e. Oryginalne wejście do liczącego ponad 4500 lat grobowca Cheopsa znajduje się zaś 20 metrów nad ziemią.

Prowadzi od niego tak zwany korytarz zstępujący, który łączy się z korytarzem wstępującym. Dostęp do górnej części piramidy blokują jednak granitowe bloki, umieszczone tam oryginalnie, by uniemożliwić niepowołanym gościom dostęp do Komory Króla.

Aby obejść to zabezpieczenie robotnicy pracujący po 800 roku na zlecenie kalifa Bagdadu Al-Mamuna wyrąbali sobie drogę w miękkim wapieniu, co umożliwiło dostanie się do Komór Króla i Królowej. Nie jest zresztą pewne czy słudzy władcy nie poszerzyli jedynie już wcześniej istniejącego wąskiego przejścia wykutego przez starożytnych rabusiów.

Zanim zwiedzający piramidę Cheopsa zobaczą sarkofag słynnego faraona muszą najpierw pokonać około 40 metrów bardzo niskim i mierzącym zaledwie metr szerokości tunelem wstępującym, który pnie się ku górze pod kątem 26 stopni.

Następnie trafiają do pomieszczenia, które archeolodzy nazywają Wielką Galerią. Jak podkreśla doktor Szymon Zdziebłowski "śmiało można określić ją cudem architektury starożytnej". Zgodnie z tym, co pisze autor książki Wielka Piramida:

Ma 46,7 metra długości i 8,7 metra wysokości i zbudowano ją pod takim samym kątem jak korytarz wstępujący. Sposób jej wykonania jest zaskakujący. Wielką Galerię tworzy siedem warstw bloków kamiennych, z których każda kolejna wysunięta jest ku jej wnętrzu o ok. 7,5 centymetra, tak więc jej górna partia stopniowo się zwęża. Egiptolodzy nazywają takie sklepienie wspornikowym.

Wzdłuż ścian, po obu stronach, widoczne są podwyższenia, rampy kamienne (o wysokości nieco ponad 60 centymetrów i szerokości pół metra). W każdej z nich jest 27 otworów rozlokowanych w regularnych odległościach.

Egiptolodzy od dziesięcioleci zastanawiają się jakie było ich zastosowanie. Według najpopularniejszej obecnie koncepcji wykorzystywano je "przy wciąganiu bloków do górnych części piramidy".

Nie wszyscy jednak zgadzają się z taką interpretacją. Część badaczy uważa raczej, że otwory wykorzystano przy budowie drewnianej konstrukcji, która umożliwiła po pogrzebie Cheopsa opuszczenie granitowych "zatyczek" blokujących korytarz wstępujący.

Z kolei trzecia z najczęściej spotykanych hipotez mówi o tym, że "w otworach były pale, które na etapie budowy miały stabilizować konstrukcję". Faktycznie w tak zwanej Piramidzie Łamanej wzniesionej przez ojca Cheopsa odnaleziono cedrowe belki wewnątrz jednaj z komór.

W przypadku Wielkiej Piramidy nie natrafiono jednak na nic podobnego. Tajemnicze otwory nadal pozostają więc jedną z wielu zagadek grobowca słynnego faraona.

Daniel Musiał - absolwent historii. Autor ponad 200 artykułów popularnonaukowych. Interesuje się głównie XIX wiekiem oraz II wojną światową.

Bibliografia

• Craig B. Smith, How the Great Pyramid Was Built, Smithsonian Books 2004.
• Szymon Zdziebłowski, Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności, Wydawnictwo Poznańskie 2023.