"Rotacja w parafii była większa niż przeciętnie". Proces po śmierci ks. Roberta

• 31-letni ks. Robert Olejnik z parafii w Żerkowie 1 czerwca 2024 r. odebrał sobie życie.
• Ks. Dariusz zeznał, że znał co najmniej cztery przypadki próśb wikarych o przeniesienie z parafii w Żerkowie.
• Prokuratura zarzuca byłemu proboszczowi ks. Jarosławowi G. psychiczne znęcanie się nad ks. Robertem Olejnikiem.

Przed Sądem Rejonowym w Jarocinie ks. Dariusz opisał relacje panujące na plebanii. Był wykładowcą ks. Roberta Olejnika, a później promotorem jego pracy magisterskiej i doktorskiej. Jak podaje "Gazeta Wyborcza", duchowny zeznał, że wikariusze zwykle odchodzili po roku lub dwóch latach posługi. Według jego wiedzy przynajmniej czterech księży zwracało się do biskupa z prośbą o zmianę parafii.

– Wiem przynajmniej o czterech sytuacjach, w których wikariusze wnioskowali o przeniesienie ich z parafii w Żerkowie. Rotacja w tej parafii była większa niż przeciętnie – mówił przed sądem ks. Dariusz, cyt. przez "Gazetę Wyborczą".

Świadek zaznaczył, że informacje o powodach odejść znał z relacji zainteresowanych oraz rozmów z innymi duchownymi. Proboszcz miał przedstawiać kolejne zmiany jako skutek niewłaściwego wykonywania obowiązków przez wikarych. Ks. Dariusz zastrzegł przed sądem: – To była jego interpretacja. Nie weryfikowałem tego – zeznał.

Wcześniej sąd słuchał także innych księży pracujących w Żerkowie. Jak podaje "Gazeta Wyborcza", ks. Maciej mówił o zakazie przyjmowania gości na plebanii, ograniczeniach w korzystaniu z kuchni i poleceniach przekazywanych na kartkach. ks. Wiktor zeznał natomiast, że wśród młodych duchownych funkcjonowała nieformalna lista proboszczów, do których nie chcieli trafiać. Miał się na niej znajdować także przełożony z Żerkowa.

Ks. Dariusz wspominał ks. Roberta jako osobę otwartą, wrażliwą i zaangażowaną w pomoc innym. Młody ksiądz uczył religii, pracował z ministrantami i odwiedzał mieszkańców Domu Pomocy Społecznej w Raszewach. Promotor twierdził, że szczególnie zależało mu na posłudze przy ołtarzu.

– Robert zawsze mi mówił, że wytrzyma, że ma takie powołanie, że to jego misja i krzyż, który musi nieść – zeznał.

Według prokuratury ks. Jarosław G. publicznie poniżał wikarego, ograniczał jego udział w liturgii i ingerował w pracę z ministrantami. Świadkowie opisywali także krytyczne uwagi wypowiadane podczas nabożeństw oraz odsuwanie ks. Roberta od kazań, ślubów i pogrzebów. Były proboszcz nie przyznaje się do winy. Twierdzi, że jego uwagi dotyczyły organizacji pracy, między innymi długości mszy i pogrzebów.

Promotor zeznał, że ks. Robert początkowo dobrze oceniał pracę w Żerkowie. Z czasem miał jednak mówić o ograniczaniu jego obowiązków i narastającym napięciu. Ks. Dariusz namawiał go do rozmowy z biskupem o przeniesieniu, ale wikary nie chciał odejść. Bliskość Poznania ułatwiała mu pracę nad doktoratem, a posługę w parafii traktował jako zobowiązanie.

Ostatnie spotkanie promotora z ks. Robertem odbyło się dwa lub trzy tygodnie przed jego śmiercią. Rozmawiali o doktoracie dotyczącym domniemanego cudu eucharystycznego w Nowych Skalmierzycach. Ks. Dariusz zeznał, że duchowny miał plany naukowe i nie sprawiał wrażenia osoby pogrążonej w kryzysie. Prokuratura wskazuje jednak, że wcześniejsze relacje świadków opisują długotrwałe napięcie i przemoc psychiczną.

Kolejna rozprawa w tej sprawie odbędzie się w styczniu 2027 r.