22 oskarżonych i 12 wyroków śmierci. Tak zakończyła się Norymberga

• Proces norymberski trwał niemal 220 dni, a sąd wysłuchał 240 świadków i przeanalizował ponad 5 tys. dokumentów.
• Na karę śmierci skazano m.in. Hermanna Göringa, Hansa Franka, Joachima von Ribbentropa i Juliusa Streichera.
• Albert Speer otrzymał 20 lat więzienia i jako jedyny skazany miał wyrazić skruchę.

Trybunał sądził przywódców pokonanej III Rzeszy za naruszenie prawa międzynarodowego oraz zbrodnie popełnione podczas wojny. Jak podaje PAP, materiał procesowy obejmował aż 16 tys. stron protokołów. Oskarżeni próbowali odpierać zarzuty, tłumacząc się brakiem wiedzy lub wykonywaniem rozkazów Adolfa Hitlera.

Na ławie oskarżonych zasiedli najważniejsi nazistowscy dygnitarze, którzy przeżyli wojnę i trafili w ręce aliantów. Hitler popełnił samobójstwo tuż przed upadkiem Berlina i wkroczeniem Armii Czerwonej do miasta. Odpowiedzialności uniknęli również Joseph Goebbels i Heinrich Himmler, którzy także odebrali sobie życie. Martin Bormann był natomiast sądzony zaocznie.

W skład Międzynarodowego Trybunału Wojskowego weszli przedstawiciele czterech zwycięskich mocarstw: Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Francji i ZSRR. Przewodniczącym został brytyjski sędzia Geoffrey Lawrence. Norymberga nie została wybrana przypadkowo.

To właśnie tam naziści organizowali swoje najważniejsze zjazdy partyjne, a miasto stało się symbolem reżimu również za sprawą ustaw norymberskich uchwalonych w 1935 r.

Karę śmierci orzeczono wobec 12 oskarżonych, wśród nich znaleźli się m.in. Hermann Göring, Hans Frank, Wilhelm Frick, Joachim von Ribbentrop, Alfred Rosenberg, Julius Streicher, Ernst Kaltenbrunner, Fritz Sauckel, Arthur Seyss-Inquart, Alfred Jodl i Wilhelm Keitel. Wyrok śmierci objął również Martina Bormanna, który był sądzony zaocznie i nie pojawił się na sali rozpraw.

Na dożywotnie więzienie skazano Ericha Raedera, Rudolfa Hessa i Waltera Funka. Albert Speer, minister uzbrojenia i jeden z najbliższych współpracowników Hitlera, otrzymał 20 lat więzienia. Taki sam wyrok usłyszał Baldur von Schirach, były przywódca Hitlerjugend i gauleiter Wiednia. Obaj odbyli zasądzone kary.

Trzech oskarżonych uniewinniono: Franza von Papena, Hansa Fritzschego i Hjalmara Schachta. Przed sądem nie stanęli natomiast Robert Ley, który popełnił samobójstwo w celi, przemysłowiec Gustav Krupp von Bohlen und Halbach, uznany za niezdolnego do udziału w procesie, oraz Heinrich Müller, szef Gestapo, którego los po wojnie pozostawał niewyjaśniony.

Jak pisał obserwujący proces Edmund Osmańczyk, jednym z jego celów było sprawienie, by przywódcy III Rzeszy nie stali się dla kolejnych pokoleń bohaterami narodowymi.