Kiedy siać łubin? O tej zasadzie musisz pamiętać

Łubin ozdobny najlepiej siać wiosną, zwykle od kwietnia do maja, bezpośrednio do gruntu. W cieplejszych rejonach można próbować siewu pod koniec marca, ale ziemia nie powinna być zimna, mokra i zbita. Nasiona wysiane zbyt wcześnie mogą długo wschodzić lub gnić.

Łubin trwały wysiany z nasion zwykle najładniej kwitnie dopiero w kolejnym sezonie. To dobra roślina na słoneczne rabaty, do ogrodów wiejskich i naturalistycznych. Jej wysokie kwiatostany przyciągają owady zapylające.

Kiedy siać łubin? Łubin na zielony nawóz można siać w lipcu. W polskich warunkach dotyczy to przede wszystkim łubinu żółtego, który sprawdza się na słabszych, piaszczystych i lekko kwaśnych glebach. Sieje się go po zbiorze wczesnych warzyw, np. sałaty, rzodkiewki, groszku albo młodych ziemniaków.

Lipiec jest lepszym terminem niż sierpień, bo łubin żółty początkowo rośnie dość wolno i potrzebuje czasu, aby wytworzyć zieloną masę. Na lepszych glebach można spotkać też łubin wąskolistny, ale do lipcowego poplonu najczęściej poleca się łubin żółty. Wrzesień to zwykle za późno.

Nasiona wysiewa się na głębokość około 2-3 cm. Przed siewem można je namoczyć przez kilka godzin, co przyspiesza kiełkowanie. Łubin najlepiej rośnie w miejscu słonecznym, w ziemi przepuszczalnej i niezbyt mokrej. Nie lubi ciężkiej gliny ani stanowisk, na których długo stoi woda.

Przy uprawie ozdobnej warto zachować odstępy około 30-40 cm. Przy siewie na zielony nawóz nasiona wysiewa się gęściej, bo chodzi o szybkie okrycie gleby. Młode rośliny trzeba odchwaszczać, a w czasie suszy podlewać.

Łubin wzbogaca glebę w materię organiczną i pomaga poprawić jej strukturę. Jako roślina bobowata wiąże azot z powietrza. Na zielony nawóz przekopuje się go, zanim łodygi mocno zdrewnieją. Wtedy szybciej się rozkłada i lepiej zasila podłoże.