Odrodzenie w Azji Środkowej. Wielkie koty powracają
Populacja panter śnieżnych w Kazachstanie i Pakistanie rośnie, co potwierdzają najnowsze obserwacje - informuje "National Geographic". Pantery śnieżne wciąż są zagrożone przez kłusownictwo, rozwój działalności gospodarczej i zmiany klimatyczne.
Odrodzenie populacji w Azji Środkowej. Wielkie koty powracają
Pantery śnieżne, znane również jako irbisy, to jedne z najrzadszych wielkich kotów na świecie. Ich liczebność na wolności szacuje się na maksymalnie 10 tys. osobników. Dobre wieści płyną z Kazachstanu i Pakistanu, gdzie obserwacje wskazują na wzrost populacji tych drapieżników.
W Kazachstanie od 2018 r. realizowany jest projekt ochrony panter śnieżnych we współpracy z Programem Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju. Dzięki temu populacja irbisów wzrosła o ponad 26 proc. w 2019 r. Obecnie liczba tych kotów w kraju wynosi od 152 do 189 osobników, co jest najwyższym wynikiem od lat 80.
Czytaj także: Matka zgotowała mu piekło. 14-letni Kacper ważył 10 kg
W Pakistanie, w Parku Narodowym Środkowego Karakorum, lokalny przyrodnik Sakhawat Ali zaobserwował grupę czterech irbisów. To wyjątkowe wydarzenie, ponieważ nawet najstarsi mieszkańcy nie pamiętają takiej liczby kotów naraz. Obserwacja ta potwierdza, że północny Pakistan jest idealnym środowiskiem dla panter śnieżnych.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Siła uderzenia była potężna. Nagrania z miejsca wypadku w Chełmie
Mimo pozytywnych trendów, pantery śnieżne wciąż są zagrożone przez kłusownictwo, rozwój działalności gospodarczej i zmiany klimatyczne. Kazachstan planuje utworzenie nowych obszarów chronionych, a rolnikom wypłacane są rekompensaty za straty w inwentarzu spowodowane przez irbisy.
Aby lepiej poznać tryb życia irbisów, 11 kotów w Kazachstanie wyposażono w obroże satelitarne. Dzięki temu naukowcy mogą śledzić ich ruchy i lepiej zrozumieć ich potrzeby. To kluczowy krok w ochronie tego zagrożonego gatunku.
Styl życia i dieta
Pantera śnieżna to zwierzę samotnicze. Większość swojego życia spędza w samotności, prowadząc skrytą i tajemniczą egzystencję. Zwykle porusza się po dużych terytoriach, które mogą wynosić nawet 1 000 kilometrów kwadratowych w zależności od dostępności pokarmu.
Samce mają większe terytoria niż samice, a granice ich włości oznaczone są charakterystycznymi znakami zapachowymi.
Dieta pantery śnieżnej jest różnorodna, obejmująca zarówno zwierzęta roślinożerne, jak i mniejsze drapieżniki. W jej menu można znaleźć takie gatunki jak markury (rodzaj górskich kozic), jelenie, dziki, a także małe ssaki i ptaki.
Pantera poluje głównie w nocy lub o świcie, wykorzystując swoją doskonałą zdolność do cichych ataków. W przypadku większych ofiar, takich jak markury, pantera może polować z ukrycia, wykorzystując element zaskoczenia, by zaatakować zwierzę z bliska.
