Przystanął w polu. Nietypowy widok. Zrobili zdjęcie. "Wojownik natury"
Leśnicy z Nadleśnictwa Radzyń Podlaski pokazali niezwykłe zdjęcie jelenia z jedną tyką. "Jak prawdziwy wojownik natury" – napisali, podkreślając wyjątkowość spotkania i niepowtarzalny charakter tego leśnego mieszkańca.
Leśnicy z Nadleśnictwa Radzyń Podlaski podzielili się wyjątkowym zdjęciem jelenia z jedną tyką. Fotografia została opublikowana na Facebooku wraz z opisem.
Rzadki widok na polach – jeleń z jedną tyką! Ten wyjątkowy osobnik, jak prawdziwy wojownik natury, pokazuje, że nawet w dzikim świecie można być niepowtarzalnym. Między polami a lasem, w swoim spokojnym królestwie, robi wrażenie i przypomina, że każda istota ma swoje unikalne historie.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Oko w oko ze żbikiem. Niezwykłe nagranie leśników z Bieszczad
Jedna tyka – co to właściwie oznacza?
Typowe poroże jelenia składa się z dwóch symetrycznych tyk (głównych odrostków), które rozgałęziają się dalej w liczne odnogi. Pojedyncza tyka może być wynikiem kontuzji, zaburzeń hormonalnych albo tego, że drugie poroże zostało wcześniej zrzucone – niekoniecznie z obu stron jednocześnie. Mogą też zdarzać się tak zwani "mnisi" – byki, które w ogóle nie wytwarzają poroża, lub "perukarze", zachowujący poroże asymetryczne w kolejnych sezonach.
Dlaczego jelenie gubią poroże i kiedy to robią?
Zrzucanie poroża to naturalny, sezonowy proces. Po zakończeniu okresu godowego poziom testosteronu u samców spada, co prowadzi do osłabienia podstawy poroża i jego odpadu. Rany goją się szybko, a w ich miejscu zaczyna rosnąć nowe poroże pokryte cienką, żywą skórą – tzw. scypułem. Nowy wieniec rośnie bardzo szybko – nawet do 1,5‑3 cm dziennie – by był gotowy na kolejny sezon godowy.
Największe byki – ze względu na ciężar poroża (jedna tyka może ważyć ponad 5 kg) – zrzucają je najwcześniej, zazwyczaj między styczniem a lutym. Mniejsze osobniki mogą to zrobić dopiero w marcu lub nawet kwietniu.
Gdzie jelenie gubią poroże i co robić, jeśli je znajdziemy?
Poroża można znaleźć niemal wszędzie – zarówno w gęstym lesie, jak i na łąkach, polanach czy ścierniskach, w miejscach, gdzie jelenie żerują lub odpoczywają. Często są to ślady w pobliżu drzew, o które ścierają scypuł. Obserwacja takiego terenu znacząco zwiększa szansę na znalezienie zrzutu.
Zbieranie poroży jest legalne na terenach leśnych, z wyjątkiem rezerwatów i parków narodowych. W lasach gospodarczych trzeba przestrzegać zakazów wstępu, np. unikać młodników i obszarów eksperymentalnych. Przepisy wymagają też przestrzegania zasad etycznych – nie wolno płoszyć zwierząt ani niszczyć ich siedlisk.
