Polacy lekceważą objawy. Może dojść do utraty wzroku
Zaćma pojawia się najczęściej po 65. roku życia i może prowadzić do całkowitej utraty wzroku. Jedynym sposobem na pozbycie się jej jest interwencja chirurgiczna. Sęk jednak w tym, że im dłużej zwlekamy z diagnozą i operacją, tym większe mamy szanse na pooperacyjne komplikacje.
Nigdy nie lekceważ pierwszych objawów zaćmy
Czym jest zaćma?
Zaćma to postępujące zamglenie soczewki oka, które prowadzi do pogorszenia widzenia. Soczewka oka, zlokalizowana za źrenicą, jest początkowo przezroczysta i umożliwia skupienie światła na siatkówce, tworząc obraz. W miarę postępu choroby soczewka staje się mętna, a obraz widziany przez pacjenta - coraz bardziej rozmyty.
Pierwsze objawy zaćmy
Początkowe objawy zaćmy mogą być subtelne, a choroba zwykle rozwija się powoli. Do najczęstszych objawów należą:
- rozmyte lub zamglone widzenie,
- gorsze widzenie o zmierzchu lub przy słabym oświetleniu,
- zwiększona wrażliwość na światło (zwłaszcza jasne),
- częste zmiany w recepturze okularów lub soczewek kontaktowych,
- postrzeganie barw jako wyblakłe lub pożółkłe.
Zaćma może pojawić się zarówno w jednym, jak i w obu oczach - to kwestia indywidualna.
Osoby młodsze (po 40. roku życia) także chorują na zaćmę. Występuje u nich dość specyficzny jej rodzaj – choroba upośledza u nich widzenie w ciągu dnia, a wzmacnia porą wieczorową.
Sposób leczenia zaćmy
Okulista jest w stanie stwierdzić zaćmę na podstawie badania biomikroskopowego (lampą szczelinową). Po potwierdzeniu, że soczewka jest zmętniona, powinien pacjenta skierować na zabieg, który w przypadku zaćmy niezaawansowanej trwa kilka minut i jest bezbolesny. Zaćma zaawansowana może już wiązać się z większymi komplikacjami.
Operacja zaćmy jest jednym z najczęściej wykonywanych zabiegów chirurgicznych na świecie i w większości przypadków prowadzi do znacznej poprawy ostrości wzroku. Nie ma innych skutecznych sposobów na wyleczenie tej choroby.
Czynniki ryzyka wystąpienia zaćmy
Chociaż starzenie się jest głównym czynnikiem ryzyka zaćmy, istnieje wiele innych czynników, które mogą przyczynić się do jej rozwoju. Są to m.in. cukrzyca, urazy oka, niedoczynność przytarczyc, jaskra i obciążenie genetyczne.
