Preludium do pełnoobjawowego udaru. Bardzo łatwo przegapić

W przeciwieństwie do pełnoobjawowego udaru, objawy małego udaru (nazywanego też często cichym udarem lub przemijającym niedokrwieniem mózgu) ustępują całkowicie od kilku minut do 24 godzin od zdarzenia.

Mimo przemijającego charakteru cichego udaru, stan ten nie może być ignorowany. Szacuje się, że u 1 na 3 osób, które doświadczyły małego udaru, w niedalekiej przyszłości może dojść do pełnoobjawowego udaru mózgu.

Zobacz także: Zapowiada, że udar jest blisko. Objaw mija po upływie doby

Badania naukowe sugerują również związek między małymi udarami a spadkiem funkcji poznawczych oraz ryzykiem rozwoju demencji.

Objawy małego udaru zwykle rozwijają się nagle i mogą obejmować:

• osłabienie lub drętwienie jednej strony ciała,

• utratę ostrości widzenia lub chwilową ślepotę w jednym oku,

• problemy z mową lub zrozumieniem mowy,

• zawroty głowy lub utrata równowagi,

• niekontrolowany grymas lub wykrzywienie twarzy,

• silne zmęczenie lub osłabienie,

• opadnięte oko lub kącik ust.

Ryzyko wystąpienia małego udaru zwiększają wiek, wysokie ciśnienie krwi, cukrzyca, palenie tytoniu, choroby serca (np. migotanie przedsionków), nadmierna masa ciała, nadużywanie alkoholu i rodzinna historia udarów.

Rozpoznanie małego udaru opiera się na ocenie klinicznej i badaniach obrazowych. Badania te mogą obejmować tomografię komputerową (TK) lub rezonans magnetyczny (MRI) mózgu. W niektórych przypadkach może być również zalecana ultrasonografia naczyń szyjnych.

Zobacz także: Mogą zwiastować udar. Wielu Polaków ignoruje ten symptom

Leczenie ma na celu zapobieganie kolejnym udarom i może obejmować leki przeciwpłytkowe i przeciwnadciśnieniowe oraz statyny. W przypadku stwierdzenia istotnego zwężenia tętnic szyjnych, może być zalecona procedura chirurgiczna.

Mały udar mózgu wymaga natychmiastowej oceny medycznej. Wczesna identyfikacja i kontrola czynników ryzyka mogą znacząco zmniejszyć ryzyko pełnoobjawowego udaru mózgu w przyszłości.