Gdzie w Polsce spotkamy żbika? - drapieżny ssak z podrodziny kotów

Żbik to gatunek dzikiego kota, który najczęściej zamieszkuje tereny gęstych lasów, na styku z polami oraz łąkami. Możemy spotkać go głównie w zalesionych obszarach Kaukazu oraz Turcji. Żbik prowadzi samotniczy tryb życia, a z innymi osobnikami ze swojego gatunku, spotyka się jedynie podczas rui, która w Polsce przypada na przełom lutego i marca. 

Czytaj także: Diament kopalniany czy syntetyczny — na jaki się zdecydować?

Samice żbika osiągają dojrzałość płciową w wieku 10 miesięcy, a ich ciąża trwa od 65 do 69 dni. Wielkość miotu zaś wynosi od 1 do aż 7 młodych. Średnia długość żbika w niewoli szacowana jest z kolei na od 12 do 15 lat. W Polsce zwierzę to jest objęte ochroną gatunkową, niestety mimo tego, ilość osobników żbika na terenie kraju, nadal spada. 

Żbik ma charakterystyczne umaszczenie w kolorze żółtoszarym lub ciemnoburym. Ma on również ciemną pręgę, która zlokalizowana jest wzdłuż grzbietu i kończy się u nasady ogona. Brzuch żbika z kolei jest zawsze ubarwiony na jasno, a opuszki jego stóp są niemal czarne. Zwierzę to posiada również niezwykle puszysty ogon. Jego uszy natomiast są szpiczaste. 

Czytaj także: Okres wypowiedzenia umowy o pracę. Ile trwa okres wypowiedzenia?

Samice żbika przeciętnie ważą ok. 3,5 kg, samce ok. 5 kg. Długość ich ciała wynosi natomiast od 40 do 90 cm. Żbiki są drapieżnikami, a więc ich pożywienie to m.in. małe ssaki, gryzonie, ptaki, jagnięta, jelonki, żaby. 

Obszar występowania żbika w Polsce był kiedyś bardzo rozległy. Obecnie jednak miejsce występowania żbika ogranicza się do kilku miejsc w Karpatach, we wschodniej części. Dane na 1998-2003 wykazały, że żbika można było spotkać w m.in. Baligrodzie, Cisnej, Lesku, Rymanowie, Brzegach Dolnych, a także w Bieszczadzkim Parku Narodowym oraz Magurskim Parku Narodowym.

Czytaj także: Delegacja - co to jest i czy pracownik może jej odmówić?

Szacuje się, że w tych latach populacja żbików nie przekraczała 200 osobników. Niestety obecnie ich populacja uległa ciągłemu zmniejszeniu, a główną przyczyną jest przede wszystkim niszczenie ich naturalnego środowiska. Pomimo tego, że od 1952 roku w Polsce żbiki pozostają pod ochroną, od kilku lat nie obserwuje się zwiększenia ich liczebności. 

Żbik na pierwszy rzut oka jest bardzo podobny do domowego kota, dlatego też wiele osób może mieć problem z odróżnieniem tych dwóch zwierząt. Jakie są między nimi główne różnice? Żbiki są przede wszystkim prawie dwukrotnie cięższe od domowych kotów. Poza tym mają znacznie dłuższą sierść, na ich uszach występują frędzle, a przez ich ciało - od głowy do ogona przechodzi charakterystyczna ciemna pręga, która nie łączy się z prążkami na ogonie. 

Żbiki mają również bardzo puszysty i gęsty ogon. Nasze domowe koty z kolei mają zazwyczaj cienkie ogony. Niemniej jednak żbik zachowuje się podobnie do kota. Jest samotnikiem, lubi obierać się o drzewa i inne obiekty, a gdy jest przestraszony, reaguje głośnym parskaniem i syczeniem.  

Czytaj także: Jak oszczędzać pieniądze?