Jeżozwierz afrykański dotarł do Europy. Wybrał sobie jeden kraj

Jeżozwierz afrykański to jeden z największych przedstawicieli rodziny jeżozwierzowatych. Charakteryzuje się masywnym ciałem i długimi, twardymi igłami, które stanowią jego naturalną ochronę przed drapieżnikami. Dorosłe osobniki mogą osiągać długość nawet do 90 cm i ważyć do 30 kg.

Jeżozwierze afrykańskie zamieszkują tereny sawanny i półpustynne, głównie w południowej i wschodniej części Afryki. Preferują obszary z gęstą roślinnością, która zapewnia im schronienie oraz odpowiednie warunki do zdobywania pożywienia.

Czytaj także: Inwazyjny gatunek rozprzestrzenia się w Polsce. "Niektóre błędy trudno naprawić"

Co ciekawe, olbrzym z Afryki dotarł także do Europy. Jak podkreśla Interia, zasiedlił Włochy i to praktycznie całe. Skąd się zatem tu wziął? Wszak jeżozwierze nie należą do fauny Europy, nawet do fauny Eurazji.

Dane paleontologiczne wskazują, że jeżozwierze były obecne we Włoszech i innych częściach Europy w plejstocenie (prawdopodobnie do wczesnego holocenu), ale obecnie panuje szerokie przekonanie, że należały one do innych gatunków, które obecnie wymarły. Poza kilkoma niewiarygodnymi prehistorycznymi znaleziskami nie ma dowodów na to, że jeżozwierze tam przetrwały - podkreślają włoscy zoologowie Marco Masseti, Umberto Albarella i Jacopo De Grossi Mazzorin.

Czytaj także: Coraz częściej pojawia się w polskich lasach. Wydaje bardzo dziwne dźwięki

Jeżozwierz afrykański został zatem prawdopodobnie, ale tylko prawdopodobnie, zawleczony do Włoch i na Sycylię gdzieś na przełomie starożytności i średniowiecza. Dzięki temu Włochy to jedyny kraj Europy, który ma jeżozwierze.

Jeżozwierze afrykańskie są zwierzętami nocnymi, co oznacza, że są najbardziej aktywne po zmroku. Dzień spędzają w swoich norach, chroniąc się przed upałem i potencjalnymi zagrożeniami. W nocy wyruszają na poszukiwanie pożywienia. Jeżozwierze są stosunkowo samotnikami, spotykają się jedynie w okresie godowym.

Czytaj także: Ptaki masowo giną przez to rozwiązanie. Specjaliści apelują do władz

Jedną z najbardziej charakterystycznych cech jeżozwierza afrykańskiego są jego długie, ostre igły. W momencie zagrożenia jeżozwierz stroszy igły, które mogą boleśnie ukłuć napastnika. W razie potrzeby jeżozwierz może gwałtownie wymachiwać ogonem, zbijając igły w stronę drapieżnika.