Które byliny ścinać jesienią? Tych lepiej nie ruszać

Jesienne cięcie nie służy wyłącznie uporządkowaniu ogrodu. Pozostawione na rabacie suche łodygi i kwiatostany mogą chronić podstawę niektórych roślin przed chłodem, zapewniać miejsca zimowania owadom, a nasiona stanowić pokarm dla ptaków. Dlatego przed sięgnięciem po sekator warto sprawdzić, które rośliny rzeczywiście wymagają cięcia.

Jedną z roślin, którą warto przyciąć, jest piwonia. Po zakończeniu wegetacji jej pędy ścina się nisko nad ziemią. Nie należy pozostawiać liści, jeśli pojawiły się na nich plamy lub inne objawy chorób.

Po przymrozkach można usunąć również liście funkii. Szybko żółkną, miękną i zaczynają rozkładać się na rabacie. Podobnie można postąpić z liliowcami, szczególnie gdy ich liście są już całkowicie zaschnięte i łatwo odchodzą od rośliny.

Jesienią można przyciąć także floksy wiechowate, zwłaszcza jeśli w sezonie pojawił się na nich mączniak. Pędy ścina się nisko, a porażonych resztek nie należy pozostawiać na rabacie. Jesienne cięcie można wykonać również w przypadku innych bylin, których nadziemne części całkowicie zamierają i zaczynają się pokładać.

Z cięciem jeżówek warto poczekać. Ich suche kwiatostany długo utrzymują się na sztywnych łodygach, a znajdujące się w nich nasiona mogą być pokarmem dla ptaków. Podobnie jest z rudbekiami, które można przyciąć dopiero pod koniec zimy lub wczesną wiosną.

Na rabacie warto pozostawić również rozchodniki okazałe, przegorzany, mikołajki i krwawniki. Ich suche pędy i kwiatostany długo zachowują kształt, dlatego mogą zdobić ogród także zimą.

Do wiosny można pozostawić również zaschnięte liście krokosmii. Nie ma konieczności ścinania ich jesienią – można usunąć je dopiero przed rozpoczęciem kolejnego sezonu.

Nieco inaczej postępuje się z penstemonami. Jesienią roślinę można lekko skrócić, mniej więcej o jedną trzecią, ale nie należy ścinać jej nisko nad ziemią. Pozostawione pędy pomagają chronić podstawę rośliny przed mrozem. Mocniejsze cięcie wykonuje się dopiero wiosną.

Niezależnie od gatunku nie należy pozostawiać na zimę części porażonych przez choroby. Liście z nalotem, rdzą, plamami czy oznakami gnicia należy wyciąć i zebrać z rabaty. Zdrowe, sztywne pędy można natomiast pozostawić do wiosny. Dzięki temu jesienne porządki ograniczą się do tego, co rzeczywiście wymaga usunięcia.