Zabójstwo 17-letniego Fabiana Z. Sąd wydał wyrok

• Sąd w Koninie wymierzył Łukaszowi B., Janowi K. i Radosławowi M. kary po 25 lat więzienia.
• Według ustaleń sądu 17-latek został uprowadzony w Tarnowej, pobity w rejonie Pyzdr i wrzucony do rzeki Warty; ciała nie odnaleziono.
• Strony mogą odwołać się do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu; obrońca Jana K. zapowiedział apelację.

Zaginięcie Fabiana Z. to jedna z najbardziej tajemniczych spraw w Wielkopolsce. 17-latek zaginął w nocy z 30 na 31 października 2016 roku. Według ustaleń śledczych sprawa może mieć związek z długiem narkotykowym nastolatka.

Sąd ustalił, że Łukasz B., Jan K. i Radosław M. napadli Fabiana Z. w Tarnowej. Mieli założyć mu na głowę worek, wciągnąć go siłą do samochodu, a potem wywieźć w okolice Warty w Pyzdrach, gdzie go pobili. Według sądu, gdy chłopak leżał na ziemi, Radosław M. miał stanąć jedną stopą na jego głowie.

Ciała 17-latka nie odnaleziono, dlatego sąd podkreślał konieczność drobiazgowego badania dowodów.

Wina oskarżonych nie budzi wątpliwości - mówił w uzasadnieniu sędzia Karol Skocki. Wskazał, że ustalenia co do zdarzenia nad Wartą oparto głównie na zeznaniach naocznego świadka, kobiety, a biegła psycholog oceniła jej rozwój logicznego myślenia jako prawidłowy.

Sąd uznał, że działanie oskarżonych było szczególnie okrutne i zasługuje na jednoznaczne potępienie. Sędzia podkreślił, że mężczyźni wcześniej byli już skazani za wymuszenie rozbójnicze związane z odzyskiwaniem pieniędzy za narkotyki. Do tego zdarzenia miało dojść około trzech tygodni przed wydarzeniami z października 2016 roku.

Według sądu najważniejszą rolę w sprawie miał odgrywać Radosław M. To właśnie on został uznany za osobę najbardziej zaangażowaną w całe zdarzenie. Z tego powodu mężczyzna będzie mógł ubiegać się o przedterminowe zwolnienie dopiero po odbyciu 20 lat więzienia.

Prokuratura wnosiła o dożywocie, ale sąd uznał, że wieloletnia resocjalizacja może dawać szansę na zmianę zachowania skazanych. Sąd orzekł karę 25 lat pozbawienia wolności.

Oskarżeni nie zgodzili się z rozstrzygnięciem. - To nie jest sprawiedliwy wyrok - mówili na sali rozpraw, dodając: - Jesteśmy niewinni. Obrońca Jana K., mec. Sławomir Kubat, zapowiedział apelację, a prok. Ireneusz Zięba z Prokuratury Okręgowej w Poznaniu wskazywał, że poza zeznaniami świadka w sprawie były też inne dowody, m.in. nagrania z operacji kontrolowanych i zapisy monitoringu.