Zażywasz? Użądlenie może mieć tragiczne skutki
Od połowy lipca aż do września dochodzi do największej liczby użądleń ze względu na dużą aktywność os, pszczół, szerszeni i trzmieli. Kto jest najbardziej narażony na wystąpienie silnej reakcji alergicznej związanej z użądleniem? I czy da się uniknąć użądlenia?
Uważaj, jeśli zażywasz te leki
Narażenie na wstrząs anafilaktyczny
Należy pamiętać, że im częstsze użądlenia, tym większe ryzyko wystąpienia silnej reakcji alergicznej. Oznacza to, że najbardziej zagrożone nią są osoby mieszkające lub pracujące w pobliżu uli i siedlisk owadów.
Poza tym jednak w badaniach potwierdzono, że na ostrą reakcję alergiczną (a zatem również na wstrząs anafilaktyczny) narażone są osoby stosujące leki na nadciśnienie tętnicze, uczulone na orzeszki ziemne lub chorujące na astmę oskrzelową.
Jak uniknąć użądlenia?
Uniknięcie użądlenia w sezonie letnim może być wyzwaniem.
Zmniejszenie ryzyka polega na noszeniu jasnej, luźnej odzieży (owady przyciągają ciemne i jaskrawe kolory), unikaniu perfum, ostrożnym spożywaniu posiłków na zewnątrz (zwłaszcza owoców, słodyczy i słodkich napojów), używaniu środków odstraszających oraz zachowaniu spokoju w obecności owadów i ostrożności w miejscach, w których się gromadzą.
Nawet najlepsze środki ostrożności nie gwarantują jednak całkowitego bezpieczeństwa. Ważne jest więc, by wiedzieć, jak objawia się reakcja alergiczna i w jaki sposób udzielić pierwszej pomocy w przypadku użądlenia.
Reakcja uczuleniowa na użądlenie owadów
Pierwszy stopień reakcji uczuleniowej zazwyczaj jest miejscowy i obejmuje objawy takie jak ból, zaczerwienienie, opuchlizna i świąd w miejscu użądlenia. To najczęstsza reakcja organizmu. Występuje zazwyczaj natychmiast po użądleniu.
Drugi stopień reakcji uczuleniowej to już reakcja ogólnoustrojowa. Może obejmować pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, świąd na całym ciele, duszność w klatce piersiowej, ból brzucha, nudności i wymioty.
Trzeci stopień reakcji uczuleniowej jest ciężką reakcją ogólnoustrojową, która wiąże się z gwałtownym spadkiem ciśnienia krwi, dusznością spowodowaną obrzękiem krtani, chrypką, lękiem przed śmiercią, poczuciem splątania.
Czwarty stopień reakcji uczuleniowej nazywany jest wstrząsem anafilaktycznym — najcięższą formą reakcji alergicznej. Poza objawami wymienionymi wcześniej mogą pojawić się utrata przytomności, sinica, zaburzenia funkcji zwieraczy, a w skrajnych przypadkach nawet zatrzymanie krążenia.
Wstrząs anafilaktyczny wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Osoby, które wiedzą o swoim uczuleniu na użądlenia owadów powinny zawsze nosić przy sobie autoiniektor z adrenaliną i informować o swoim stanie osoby z otoczenia.
Szybkie podanie adrenaliny może zapobiec rozwinięciu się wstrząsu anafilaktycznego i uratować życie.
Czytaj też: NASA poleca. Postaw ją w sypialni
Pierwsza pomoc w użądleniu przez owada
Pierwsza pomoc po użądleniu owada jest niezbędna, szczególnie jeśli osoba ma alergię na jad owada. Poniżej przedstawiamy kroki, które należy podjąć w takim przypadku:
Oceń stan osoby użądlonej. Jeśli osoba użądlona ma trudności z oddychaniem, zawroty głowy, pokrzywkę, spuchnięte usta, język lub gardło, jeśli ją mdli lub traci przytomność, natychmiast wezwij pomoc medyczną.
Usuń żądło. W przypadku użądlenia przez pszczołę żądło zazwyczaj zostaje w skórze. Usuń go, ale nie używaj do tego dwóch palców, pęsety lub innych narzędzi, które mogłyby ścisnąć woreczek z jadem, dostarczając jego pozostałość do organizmu osoby użądlonej. Żądło należy podważyć jednym palcem i zaskrobać na bok.
Zobacz także: Gorszy niż cukier. Rujnuje metabolizm, jest rakotwórczy
Schłodź miejsce użądlenia. To może pomóc zmniejszyć ból i opuchliznę. Użyj lodu owiniętego w ściereczkę lub chłodzącego żelu.
Podaj leki. Jeśli użądlona osoba ma leki przeciwhistaminowe, podaj je zgodnie z zaleceniami.
Monitoruj stan osoby użądlonej. Nawet jeśli początkowa reakcja wydaje się łagodna, objawy mogą się pogorszyć. Monitoruj stan osoby użądlonej i natychmiast wezwij pomoc medyczną, jeśli objawy się pogorszą.
Pamiętaj, że pierwsza pomoc to tylko pierwsza pomoc. Wszystkie użądlenia, szczególnie te, które powodują ciężką reakcję, powinny być ocenione przez lekarza.
