Tajemnicze sygnały z kosmosu. Pojawiały się co 62 minuty, a potem zniknęły

• LPT J1555-5631 wysyłał impulsy radiowe w odstępach wynoszących 62,2 minuty.
• Podczas każdego cyklu pojawiały się dwa sygnały o przeciwnej polaryzacji kołowej.
• Obiekt nie został ponownie wykryty, a badanie opublikowano w "The Astrophysical Journal".

Źródło nietypowych sygnałów radiowych odkrył Scott Hyman ze Sweet Briar College podczas analizy archiwalnych danych. Początkowo szukał szybko wirujących pulsarów, które mogłyby pomóc w wyjaśnieniu nadmiaru promieniowania gamma w centrum Drogi Mlecznej. Jeden z obiektów miał cechy pulsara, lecz jego impulsy pojawiały się w nietypowo długich, pozornie regularnych odstępach.

Naukowiec sięgnął po kolejne archiwa. Okazało się, że tego samego dnia teleskop ASKAP obserwował ten sam fragment nieba przez dziesięć godzin, co pozwoliło potwierdzić regularny okres wynoszący 62,2 minuty. Dane z ASKAP oraz wcześniejsze obserwacje teleskopu MeerKAT wskazały, że astronomowie trafili na przedstawiciela rzadkiej klasy long-period transients, czyli długookresowych tranzyentów.

LPT J1555-5631 wyróżniał się nietypową strukturą sygnałów. W każdym cyklu wysyłał dwa impulsy: dłuższy i krótszy. Jak wskazuje serwis Science Alert, fale radiowe obu sygnałów miały przeciwne kierunki polaryzacji kołowej. Według badaczy może to oznaczać, że emisja powstaje w pobliżu obu biegunów magnetycznych obiektu.

Jak wyjaśnił Scott Hyman, sygnały prawdopodobnie pochodzą z okolic obu biegunów magnetycznych obiektu. Badacze przypuszczają również, że jego oś obrotu i oś pola magnetycznego są ustawione niemal pod kątem prostym. Zaskoczyło ich jednak to, że impulsy dzieliło 165,4 stopnia, a nie 180 stopni, jak można byłoby oczekiwać przy prostszej budowie pola magnetycznego. Ta różnica sugeruje, że pole magnetyczne obiektu ma bardziej skomplikowaną strukturę.

Astronomowie dopiero w ostatnich latach zaczęli wyróżniać takie obiekty jako osobną grupę. Wysyłają one długie, wyraźne impulsy radiowe, między którymi występują regularne przerwy. Przełomem było odkrycie obiektu GLEAM-X J1627-5235, obserwowanego w 2018 r. i opisanego w 2022 r. Od tego czasu w Drodze Mlecznej zidentyfikowano około tuzina podobnych źródeł.

Astronomowie rozważają trzy główne możliwości: pulsary, magnetary lub białe karły oddziałujące z inną gwiazdą. Pulsary i magnetary to rodzaje gwiazd neutronowych, czyli niezwykle gęstych pozostałości po masywnych gwiazdach. Nie wyjaśniają jednak wszystkich właściwości tajemniczych sygnałów. Białe karły, będące pozostałościami po innych gwiazdach, mogą obracać się znacznie wolniej. Różnorodność obserwowanych impulsów sugeruje jednak, że za tymi zjawiskami może stać więcej niż jeden rodzaj obiektu.

LPT J1555-5631, podobnie jak większość podobnych obiektów, nie został ponownie wykryty. W przypadku GCRT J1745-3009 oraz dwóch innych źródeł astronomowie zaobserwowali jednak ponowną aktywność. Według Hymana takie zmiany mogą mieć związek z magnetosferą, czyli obszarem zdominowanym przez pole magnetyczne obiektu.

Gdy odkryjemy znacznie więcej LPT, być może znajdziemy między nimi prawidłowości, które pozwolą nam prowadzić ukierunkowane poszukiwania kolejnych obiektów tego typu – powiedział astronom.

Wyniki badań opublikowano w "The Astrophysical Journal".