Ikona PRL huśta się na gałęzi. Zapierający dech widok na Podkarpaciu
Jodła, rosnąca w Mucznem w woj. podkarpackim, została nazwana imieniem Elżbieta na cześć Elżbiety Dzikowskiej, polskiej podróżniczki, historyczki sztuki i sinolożki. Leśnicy mieli ku temu powód. To nasza #DziennaDawkaDobregoNewsa.
Jodła została nazwana imieniem Elżbiety Dzikowskiej.
"Ma niesamowity pokrój. Nie zdarzają się jodły, które miałyby gałęzie o grubości 20 cm, które na dodatek mogłyby robić za huśtawkę" - opowiada Edward Marszałek z Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie.
Drzewo to wyrosło nie w samym centrum lasu, ale na jego skraju zapewne - dodaje mężczyzna, opowiadając, że w okresie międzywojennym niedaleko jodły było pastwisko i pasterze mogli palić pod nią ogniska.
Jeden z księży miał opowiadać zabobony, że jak się oderwało z tej jodły kawałek kory, spopieliło i zjadło, to miłość przychodziła natychmiast.
Jodła w Mucznem nazwana imieniem Elżbiety Dzikowskiej
Elżbieta Dzikowska, słynna polska historyczka sztuki i sinolożka, kilkanaście lat temu przyjechała do Mucznego i pohuśtała się na jednej z gałęzi jodły.
Pokochała tę jodłę. Leśnicy miejscowi ochrzcili drzewo imieniem słynnej podróżniczki. Jodła Elżbieta od 2013 roku jest pomnikiem przyrody. Ma obwód prawie 5 metrów w piersicy, co czyni ją trzecim pod względem grubości drzewem tego gatunku w Polsce
Kim jest Elżbieta Dzikowska?
Elżbieta Dzikowska jest polską historyczką sztuki, sinolożką, podróżniczką, reżyserką i operatorką filmów dokumentalnych, autorką licznych książek, programów telewizyjnych, audycji radiowych, artykułów publicystycznych oraz wystaw sztuki współczesnej.
W wieku 16 lat rozpoczęła studia na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie ukończyła sinologię oraz historię sztuki. W 1959 roku rozpoczęła pracę w nowo otwartej redakcji miesięcznika "Chiny", a po jego rozwiązaniu w 1964 roku, przez 20 lat współpracowała z kwartalnikiem "Kontynenty", gdzie zajmowała się tematyką Ameryki Łacińskiej.
Od 1974 roku zaczęła realizować reportaże filmowe. Wraz z mężem, Tonym Halikiem, zrealizowała około 300 filmów dokumentalnych dla Telewizji Polskiej w ramach cyklu "Pieprz i wanilia". Program ten cieszył się ogromną popularnością, a w pewnym momencie oglądało go aż 18 milionów widzów. Po śmierci Halika, Dzikowska kontynuowała działalność filmową, realizując cykl programów "Groch i kapusta", który prezentował różnorodność polskich regionów. Program ten zdobył nagrodę Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera za najlepszą książkę podróżniczą 2005 roku.
Dzikowska jest także autorką licznych książek podróżniczych, takich jak "Niełatwo być Indianinem", "Limańskie ABC", "Tropem złota", "Hombre", "Vilcabamba - ostatnia stolica Inków", "Czarownicy", "Polacy w sztuce świata", "Groch i kapusta" oraz "Uśmiech świata".
Świat jest pełny pozytywnych historii, małych i dużych. Piszemy o nich wszystkich w ramach naszego cyklu #DziennaDawkaDobregoNewsa. Chcesz przeczytać więcej dobrych newsów? Kliknij TUTAJ.
