Jadwiga Andegaweńska miała inny wygląd niż na obrazach. Efekty badań szczątków
Badania szczątków Jadwigi Andegaweńskiej zmieniły utrwalony obraz średniowiecznej władczyni. Jak podaje "National Geographic", była wysoka, szczupła i miała jasne włosy.
Najważniejsze informacje
- Pomiary kości wskazują, że Jadwiga Andegaweńska miała ok. 173-175 cm wzrostu.
- Zachowane we włóknach sukni grobowej włosy sugerują, że królowa była blondynką.
- Nowy wizerunek przygotowano w projekcie "Nowy Poczet Jagiellonów".
Przez stulecia Jadwigę przedstawiano jako delikatną monarchinię znaną z późniejszych wyobrażeń malarskich. Według dostępnych informacji opisanych w materiale National Geographic Polska, opartym także na danych Uniwersytetu Śląskiego, badania szczątków pokazały sylwetkę znacznie bardziej konkretną i mniej podobną do utrwalonych wizji.
Badania szczątków Jadwigi Andegaweńskiej
Pomiary kości wykazały, że władczyni miała ok. 173-175 cm wzrostu, co pod koniec XIV wieku było wynikiem wyjątkowym. Badacze opisali też jej budowę jako szczupłą, wręcz zbliżoną do męskiej. W materiale zaznaczono, że taka sylwetka mogła mieć związek z ciężkim porodem, po którym zmarła ona i jej córka.
Ustalono również szczegóły twarzy i włosów. Jadwiga miała regularne rysy, a zachowane pasma wplecione w materię sukni grobowej wskazują, że była blondynką. Te dane stały się podstawą nowej rekonstrukcji przygotowanej w projekcie "Nowy Poczet Jagiellonów", nad którym od strony naukowej czuwała prof. Bożena Czwojdrak.
Nowe ustalenia przekazane przez "National Geographic", dotyczą nie tylko wyglądu. Jadwiga objęła tron w Polsce w 1384 r., mając 10 lat, po trudnych negocjacjach i okresie napięć. Później angażowała się w sprawy państwa: uczestniczyła w odzyskaniu Rusi Czerwonej, próbowała łagodzić spór między Witoldem i Skirgiełłą, a także szukała pokojowego rozwiązania konfliktu z zakonem krzyżackim.
Władczyni wspierała kościoły, klasztory i szpitale, a razem z Władysławem Jagiełłą zabiegała o odnowienie uniwersytetu w Krakowie. To właśnie z jej osobą łączone jest także rozpoczęcie prac nad "Psałterzem Floriańskim".
Jadwiga zmarła 17 lipca 1399 r., krótko po narodzinach córki Elżbiety Bonifacji. Pochowano ją w katedrze krakowskiej, a w późniejszych stuleciach jej szczątki przenoszono. Jedna z takich przenosin pozwoliła przeprowadzić badania, dzięki którym średniowieczna władczyni przestała być tylko postacią z legend i obrazów, a zyskała znacznie bardziej realny wizerunek.
