Kiedy sadzić paprykę do gruntu? Termin ma ogromne znaczenie

Papryka ma większe wymagania cieplne niż pomidory czy ogórki. Nie znosi przymrozków, zimnej ziemi ani chłodnych nocy. W polskich warunkach najczęściej uprawia się ją z rozsady, bo wysiew bezpośrednio do gruntu zwykle nie daje dobrych efektów.

Paprykę sadzi się do gruntu dopiero po ustąpieniu ryzyka przymrozków, zwykle w drugiej połowie maja. Najbezpieczniejszy termin to okres po 15 maja, czyli po tzw. zimnych ogrodnikach i zimnej Zośce. W chłodniejszych regionach kraju lepiej poczekać jeszcze kilka dni, zwłaszcza jeśli noce nadal są zimne.

Bardzo ważna jest też temperatura podłoża. Ziemia powinna mieć co najmniej 15 stopni Celsjusza, a najlepiej więcej. W zimnej glebie papryka słabo rośnie, żółknie i długo się aklimatyzuje.

Przed przeniesieniem do ogrodu rozsadę trzeba zahartować. Oznacza to stopniowe przyzwyczajanie roślin do niższej temperatury, słońca i wiatru. Najlepiej robić to przez 7-10 dni, wystawiając sadzonki na zewnątrz najpierw na kilka godzin, a potem coraz dłużej.

Do gruntu sadzi się zdrowe, mocne rośliny z dobrze rozwiniętym systemem korzeniowym. Papryka powinna mieć kilka liści właściwych i zwartą, krępą budowę.

Papryka najlepiej rośnie w miejscu słonecznym, ciepłym i osłoniętym od wiatru. Lubi żyzną, próchniczną i przepuszczalną glebę. Podłoże nie może być zimne ani podmokłe. Dobrze sprawdza się ziemia wzbogacona kompostem. Sadzonki najlepiej umieścić w odstępach około 40-50 cm, tak by miały miejsce do wzrostu.

Po sadzeniu paprykę trzeba regularnie podlewać, ale bez przelewania. W pierwszych dniach po przeniesieniu do gruntu warto obserwować prognozę pogody. Jeśli zapowiadane są chłodne noce, rośliny można osłonić agrowłókniną.

Można również ściółkować podłoże, gdyż pomaga to utrzymać wilgoć i ogranicza wahania temperatury gleby.