Nie wyrzucaj opadłych liści. Przygotujesz z nich cenny dodatek do ogrodu

Ziemia liściowa powstaje podczas powolnego rozkładu liści drzew i krzewów, głównie dzięki działalności grzybów. Gotowy materiał jest ciemny, kruchy i pachnie leśną ziemią. Nie należy mylić go z kompostem przygotowywanym z różnych odpadów organicznych. Ziemia liściowa zawiera mniej składników odżywczych, ale świetnie sprawdza się jako dodatek do podłoża.

W ciężkiej, gliniastej glebie pomaga rozluźnić strukturę i poprawić dostęp powietrza do korzeni. W ziemi piaszczystej zwiększa zdolność zatrzymywania wody, dzięki czemu podłoże wolniej przesycha. Wzbogaca też glebę w materię organiczną. Nie jest jednak nawozem i nie zastąpi regularnego dostarczania roślinom składników pokarmowych.

Dobrym wyborem są liście grabu, buka, brzozy, leszczyny i klonu. Nadają się również liście dębu, choć ich rozkład może potrwać dłużej. Grube, twarde liście, np. kasztanowca i platana, warto rozdrobnić kosiarką. Mniejsze kawałki szybciej się rozkładają i nie tworzą tak zwartej, mokrej warstwy. Unikaj liści wymieszanych ze śmieciami oraz silnie porażonych chorobami.

Zebrane liście włóż do mocnego worka na odpady ogrodowe. Jeśli są suche, skrop je wodą i wymieszaj. Powinny być wilgotne, ale nie ociekać. Nakłuj worek w kilku miejscach, aby umożliwić wymianę powietrza i odpływ nadmiaru wody, a następnie zawiąż go luźno. Odstaw w zacieniony, osłonięty zakątek ogrodu.

Co kilka tygodni sprawdź, czy zawartość nie wyschła. W razie potrzeby dodaj odrobinę wody. Jeśli masz więcej miejsca, zamiast worków wykorzystaj pojemnik z siatki zamocowanej na palikach. Liście nie będą się rozwiewać, a powietrze swobodnie do nich dotrze.

Po około roku liście są zwykle częściowo rozłożone i nadają się na ściółkę pod krzewy lub na rabaty. Na drobną, sypką ziemię liściową często trzeba poczekać około dwóch lat. Można ją wtedy wymieszać z ziemią na grządkach albo dodać do podłoża w doniczkach. Rozpoznasz ją po jednolitej, ciemnej strukturze, w której trudno dostrzec kształty liści.