Ponad 120 par. Sezon lęgowy pod nadzorem

• W woj. lubuskim gniazduje ponad 120 par bielików; to pięć razy więcej niż w latach 80.
• Coraz łagodniejsze zimy przyspieszają remonty gniazd i składanie jaj już na przełomie stycznia i lutego.
• Rośnie liczba stref ochronnych dla ptaków szponiastych; najwięcej dotyczy bielika.

W regionie lubuskim trwa najintensywniejszy moment sezonu lęgowego bielików. Jak przekazał regionalny konserwator przyrody w Gorzowie Wlkp. Michał Bielewicz, ptaki zakończyły toki i w najbliższych dniach samice zaczną składać jaja. Do informacji dotarła Polska Agencja Prasowa. To jeden z najszybciej rozpoczynających lęgi gatunków w Polsce, bo długi okres inkubacji i wychowu młodych sięga końca sierpnia.

Główny fakt to skala zjawiska: w woj. lubuskim gniazduje ponad 120 par bielików. To wynik wieloletniej ochrony oraz współpracy RDOŚ w Gorzowie Wlkp., leśników i ornitologów z Komitetu Ochrony Orłów. Powstają specjalne strefy ochronne wokół miejsc rozrodu i wzmacniane są żerowiska, m.in. przez zarybianie jezior i starorzeczy oraz utrzymywanie stref ciszy na akwenach. Taka opieka zwiększa szanse na bezpieczne odchowanie piskląt. Bielewicz podkreśla, że łagodniejsze zimy na zachodzie kraju przyspieszają przygotowania do lęgów.

Samica bielika najczęściej składa jedno lub dwa jaja, a w sprzyjających warunkach środowiskowych nawet trzy - powiedział PAP Michał Bielewicz.

Długi sezon opieki nad młodymi wymaga od dorosłych ptaków stałego dostępu do pokarmu i spokojnych rewirów lęgowych.

Bieliki słyną z imponujących konstrukcji lęgowych. Gniazda, użytkowane przez lata, potrafią osiągać ok. cztery metry wysokości i 2,5 metra średnicy, ważąc ponad tonę. Ptaki lokują je na potężnych drzewach, zwykle starszych niż 120 lat, co zapewnia stabilność. Rewiry lęgowe mogą obejmować od 60 do nawet 300 km kw., dlatego kluczowe jest ograniczanie niepokoju w miejscach bytowania.

Najłatwiej zobaczyć bieliki w dolinach Odry, Warty i Noteci oraz w pobliżu stawów rybnych i jezior. Tam polują na ptactwo wodne i ryby. Pełnią też ważną rolę sanitarną, eliminując chore lub osłabione zwierzęta. Dorosłe osobniki mają jasnopłowe szyje i głowy, śnieżnobiałe ogony oraz żółte dzioby. Samice mogą ważyć do sześciu kilogramów, a rozpiętość skrzydeł dochodzi do 2,5 metra.

Według danych RDOŚ liczba stref ochronnych w woj. lubuskim rośnie. W 2014 r. funkcjonowało ich 180, a w ubiegłym roku już 250, wyznaczonych dla ośmiu gatunków. Najwięcej dotyczy bielika – 124, dalej bociana czarnego – 44 i kani rudej – 35. Najrzadziej chroniony w ten sposób jest obecnie puchacz. „Rosnąca liczba stref ochronnych to znak, że tego typu forma ochrony przyczynia się do wzrostu liczebności najbardziej zagrożonych gatunków ptaków” - ocenił Bielewicz.

Historycznie bielik był w Polsce na krawędzi wymarcia na początku XX w. Specjaliści wskazują, że ocalenie przyniosła zdolność gatunku do adaptacji oraz intensywna ochrona prowadzona od dziesięcioleci. Obecnie polska populacja szacowana jest na ok. 1,5-2 tys. par lęgowych, co daje trzecie miejsce w Europie. W pary bieliki łączą się na całe życie, a po stracie partnera szukają nowego. Długowieczność sięga nawet 30 lat, jeśli ptaki mają zapewnione bezpieczne siedliska.

Źródło: PAP