Opuchlaki to niewielkie chrząszcze, które mogą żerować na wielu roślinach ozdobnych i użytkowych. W ogrodach często spotykany jest opuchlak truskawkowiec. Dorosłe osobniki są aktywne przede wszystkim po zmroku, dlatego łatwiej zauważyć pozostawione przez nie uszkodzenia niż same owady.
Po tych śladach poznasz opuchlaki
Najbardziej charakterystycznym objawem są nieregularne, półokrągłe wygryzienia na krawędziach liści. Opuchlaki chętnie żerują m.in. na różanecznikach, hortensjach, bergeniach, pierwiosnkach, trzmielinach i truskawkach. Dorosłe chrząszcze zwykle nie powodują poważnego osłabienia roślin, ale ich obecność może oznaczać, że w podłożu pojawiły się już larwy.
Jesienią warto zwrócić uwagę również na więdnięcie, zahamowanie wzrostu lub zamieranie roślin mimo odpowiedniej wilgotności podłoża. Takie objawy mogą świadczyć o uszkodzeniu systemu korzeniowego.
Jesienią opuchlaki ukrywają się w glebie
Larwy są białe, beznogie, mają jasnobrązową głowę i charakterystycznie wyginają ciało w kształt litery C. Dorastają do około 10 mm. Żyją w podłożu, gdzie podgryzają korzenie, a przy dużej liczebności mogą doprowadzić nawet do zamierania roślin.
Najwięcej strat powodowanych przez larwy przypada na okres od września do marca. Szczególnie narażone są rośliny uprawiane w donicach i pojemnikach, ale przy dużej populacji szkodniki mogą pojawić się również na rabatach.
Jak sprawdzić, czy w ogrodzie są opuchlaki?
Jeżeli na liściach pojawiły się charakterystyczne ubytki, warto wieczorem obejrzeć rośliny z latarką. Dorosłe chrząszcze wychodzą wtedy na żer, natomiast w dzień chowają się w zacienionych miejscach i pod opadłymi liśćmi.
Przy słabnących roślinach można również ostrożnie sprawdzić podłoże wokół korzeni. Znalezienie jasnych larw wygiętych w literę C potwierdza obecność szkodnika.
Jak zwalczać opuchlaki jesienią?
Dorosłe osobniki można zbierać ręcznie podczas wieczornych kontroli. Do zwalczania larw stosuje się natomiast preparaty biologiczne zawierające nicienie.
Najlepsze efekty daje zastosowanie ich w sierpniu lub na początku września, gdy gleba jest jeszcze dostatecznie ciepła, a larwy są młode. Podłoże powinno być wilgotne, ponieważ w suchej lub bardzo ciężkiej glebie skuteczność nicieni może być niższa.
Charakterystycznych uszkodzeń liści pod koniec lata nie warto więc bagatelizować. To sygnał, że jesienią problem może przenieść się pod ziemię i pozostać tam przez kolejne miesiące.
Jestem absolwentką geografii na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie oraz studiów podyplomowych z dziennikarstwa i public relations. Od 2016 roku pracowałam jako copywriter, tworząc treści dla sklepów internetowych oraz na portale tematyczne. Doświadczenie w pracy w mediach zdobywałam od 2020 jako autor treści o tematyce ogrodowej, budowlanej oraz zwierzęcej. Najbardziej interesują mnie tematy związane z pielęgnacją ogrodu, kulinariami oraz poradami domowymi. Wolny czas poświęcam na poznawanie kultury i historii Armenii, naukę języka ormiańskiego oraz tworzenie i pielęgnację własnego ogrodu.
