Chcesz dać dom lub mieszkanie bliskim? Zobacz, czym jest umowa dożywotnia
Zarówno ruchomość, jak i nieruchomość możemy zapisać komuś w testamencie lub podarować. Jeszcze jedną z opcji na przekazanie dóbr jest umowa dożywocia. Warto zawczasu dowiedzieć się, czym te procedury się różnią, żeby dobra materialne przekazać naszym bliskim w jak najlepszy dla nas i dla nich sposób.
Dziadkowie i rodzice często zabezpieczają swoich potomnych nieruchomościami
Nieruchomość to zabezpieczenie na przyszłość. Wie to wielu z nas, zwłaszcza w czasach, kiedy mało kto może sobie pozwolić na zakup za gotówkę, czy nawet na kredyt. Doskonale też zdają sobie z tego sprawę starsze pokolenia.
Z tego też powodu zarówno rodzice jak i dziadkowie chcą zabezpieczyć swoich potomnych, przepisując na nich nieruchomość. Najczęściej w takiej sytuacji sięga się po darowiznę. Jednak nie jest ona jedynym sposobem na takie przekazanie.
Problematyczna darowizna
Najczęściej sięgamy po rozwiązanie w postaci darowizny. Możemy podarować zarówno dom, jak i mieszkanie własnościowe czy własnościowy lokal spółdzielczy. Umowa takiej darowizny musi zostać sporządzona u notariusza, a darujący powinien posiadać przy sobie konkretne dokumenty: akt własności mieszkania, numer księgi wieczystej, aktualną wycenę mieszkania i zaświadczenie o uregulowaniu podatku od darowizny lub o prawie do zwolnienia z opłaty.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
"Zabójcze podwyżki". Ekspert o ratunku dla kredytobiorców
Jednak cofnięcie takiej darowizny jest bardzo problematyczne i możliwe jedynie w wyjątkowych okolicznościach, np. gdy sytuacja majątkowa darczyńcy ulega gwałtownemu pogorszeniu, a przekazana część majątku wpływa na jego szkodę (to może być zarówno nagła utrata pracy, jak i pogorszenie się stanu zdrowia).
Czytaj także: To nie żart. Spójrzcie na "apartament" w Krakowie
Alternatywą jest umowa dożywocia, którą można zawrzeć jedynie z pełnoletnim dzieckiem lub wnukiem. W praktyce nabywca (dziecko, wnuk) zobowiązuje się do zapewnienia oddającemu dożywotniego utrzymania. To oznacza, że rodzic przekazujący nieruchomość ma prawo stałego mieszkania lub dziecko jest zobowiązane do zapewnienia mu lokum, a także wyżywienia i zaspokojenia wszystkich potrzeb, również dotyczących opieki w czasie choroby. Umowę trzeba sporządzić w formie notarialnej. Konieczne będzie też opłacenie podatku od czynności cywilnoprawnych. Podobnie jak w przypadku darowizny, umowę dożywocia może zerwać jedynie orzeczenie sądowe.
Ostatnia wola
Ostatnią z opcji jest testament. Dobra wiadomość jest taka, że można go zmieniać wielokrotnie. Wówczas nieruchomość trafia pod zarządzanie dzieci dopiero po śmierci rodziców czy dziadków.
Młode pokolenie musi też pamiętać, aby w ciągu 6 miesięcy złożyć w urzędzie skarbowym formularz SD-Z2. Pomoże im to uniknąć podatku od darowizny. Dotyczy to jednak wyłącznie najbliższej rodziny.
