Lenistwo popłaca? Naukowcy bronią tych, którym się nie chce

Wygląda na to, że lenistwo stało się prawdziwą epidemią. Używamy emotikonek w telefonach, aby wyrażać emocje, umawiamy się przez aplikacje, nie chce nam się czytać w internecie niczego, co jest dłuższe niż kilkaset znaków. Poza tym uwielbiamy się wylegiwać, oglądać godzinami seriale i wszystko załatwiać przez internet. Nie brzmi to dobrze, ale naukowcy sugerują, że nie powinniśmy czuć się winni, iż idziemy przez życie na skróty.

Ktoś zdefiniował lenistwo jako "niechęć do używania energii". Dr Isabelle Moreau, Francuzka wykładająca na University College London postanowiła jednak trochę się wysilić, aby zbadać to zjawisko i osadzić je w czasie i przestrzeni, a nie tylko ustawiać je w kontraście do ciężkiej pracy i traktować w sposób pejoratywny.

"Nasza obsesja dotycząca bycia pracowitym lub leniwym pochodzi już od chrześcijańskich pojęć "grzechu i gnuśności" - twierdzi dr Moreau.

Francuska naukowiec twierdzi ponadto, że lenistwo może być formą buntu lub nagradzania samego siebie. Wszystko zależy tylko od tego kto "lenia" opisuje i kim ten "leń" jest - tu istotną rolę może grać pochodzenie, płeć, a nawet rasa.

Bezczynnością szczególnie zainteresowani byli wolnomyśliciele w czasach postrenesansowych. Według dr Moreau nicnierobienie było wówczas traktowane jak bardzo szlachetny styl życia.

Moreau twierdzi ponadto, że lenistwo odgrywało integralną rolę w rozwoju Francji, zarówno intelektualnym, jak społecznym i kulturalnym. Szczególnie dotyczy to kobiet.

Pozytywne spojrzenie na lenistwo zachwiało się w XIX wieku, kiedy rewolucja przemysłowa zaczęła gloryfikować ciężko pracujące rodziny.

Dr Moreau uważa, że krytykowanie lenistwa nie jest dobre. Według niej powinno się pracować powoli i jeść powoli, stawiając jakość przed ilością.

Kiedy jesteśmy znudzeni, szukamy stymulacji neuronalnej. Jednym ze sposobów jej osiągnięcia jest zamyślenie się i śnienie na jawie. To pomaga spojrzeć na wiele problemów z innej strony i podziałać na nas kreatywnie.

Kontrolowane znudzenie i lenistwo powinny być używane do odzyskania kontroli nad ciałem i własnym czasem. Dzięki nim nasze życie może nabrać znaczenia.