Radość ze śmierci Fidela Castro

Ludzie wyszli z domów pohałasować. Każdy wziął to, co miał pod ręką - trąbka, bęben albo łyżkę i garnek. Z flagami Kuby i dyndającym szkieletem paradowali po ulicach imigranckiej części Miami.

Tym razem tylko korki od szampana. Ludzie tańczą i piją, bo, jak to mówią, Brodacza już nie ma.

Policja, widząc, że to chwilę potrwa, zablokowała główną arterię, 8 ulicę, prowadzącą do najbardziej znanej kubańskiej knajpy w Miami, Cafe Versailles. Tam zebrał się świętujący tłum. "Cuba si! Castro no!"

Na sylwestra 2015/2016 mieszkający w USA Kubańczycy życzyli sobie jednego: w przyszłym roku już w domu. Może podobne życzenia wypowiedziane ostatniego dnia tego roku będą miały większą szansę się spełnić.

Jeżeli ktoś świętował śmierć Castro, robił to ukradkiem, z dala od oczu służby bezpieczeństwa. Fidel może nie żyje, ale duch jego polityki długo jeszcze będzie wpływał wyspę i jej mieszkańców.

Król Hiszpanii publicznie ogłosił śmierć Fidela, czym wzbudził konsternację wielu mieszkańców. Pod ambasadą kubańską w Madrycie przeciwnicy Castro i jego zwolennicy pobiliby się, gdyby nie obecność policji.

Rosjanie, głównie ci starsi, z sentymentem podeszli do śmierci latynoskiego przyjaciela Związku Radzieckiego. Pod budynki ambasady pojawiły się kwiaty i garstki wzruszonych emerytów.