Pierścień Zygmunta I Starego wróci do Polski? Niemcy rozważają zwrot

• Niemcy rozważają zwrot Polsce pierścienia Zygmunta I Starego zrabowanego w czasie II wojny światowej.
• Cenny obiekt odnaleziono w muzeum biżuterii w niemieckim Pforzheim.
• Według "Rzeczpospolitej" sprawą zajmuje się Federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych, a zwrot może nastąpić w połowie roku.

Jak donosi "Rzeczpospolita", Niemcy są gotowe zwrócić Polsce zrabowany w czasie II wojny pierścień Zygmunta I Starego. Jak wskazuje dziennik, pierścień pochodził ze szkatuły królewskiej Izabeli Czartoryskiej.

Jak opisuje "Rzeczpospolita", zabytek odnaleziono w muzeum biżuterii w niemieckim Pforzheim. To tam znajduje się obiekt, którego status przez lata pozostawał poza zasięgiem polskich roszczeń. Niemieccy muzealnicy wskazują jednak, że sprawa pozostaje skomplikowana od strony formalnej.

Problem wynika z niemieckiego prawa cywilnego. Jak wskazuje gazeta, przepisy nie przewidują istnienia roszczeń o restytucję, dlatego podstawa prawna zwrotu tego typu dzieł sztuki bywa złożona. Mimo tego po stronie niemieckiej istnieją deklaracje, które w takich sprawach mają duże znaczenie.

Mowa tu o deklaracji krajów związkowych do bezwarunkowego zwrotu zagrabionych dzieł sztuki, jeśli stały się własnością publiczną. "Zobowiązanie to nie jest prawnie wiążące, ale ma istotny ciężar moralny i kulturowo-polityczny" - wskazuje "Rzeczpospolita", cytowana przez PAP.

Na razie najbardziej prawdopodobny termin przekazania pierścienia to połowa bieżącego roku. Z ustaleń "Rzeczpospolitej" wynika, że sprawą zajmuje się Federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych.

Pierścień przypisywany Zygmuntowi I Staremu to renesansowy klejnot wykonany ze złota i ozdobiony dużym diamentem o kwadratowym szlifie, osadzonym w charakterystycznej XVI-wiecznej oprawie. Część badaczy wskazuje, że mógł pierwotnie należeć do Bony Sforzy, a następnie trafić do króla. Jego identyfikacja opiera się m.in. na fakcie odnalezienia go w grobie monarchy na Wawelu pod koniec XVIII wieku oraz analizach stylistycznych zgodnych z jubilerstwem renesansowym.

Po wydobyciu z królewskiego grobu w 1791 r. pierścień trafił do kolekcji Izabeli Czartoryskiej i był przechowywany w jej zbiorach pamiątek narodowych. W czasie II wojny światowej został zrabowany przez Niemców, jak wiele innych polskich dóbr kultury.