Tak pożegnał ją mąż. Spójrzcie na napis na grobie
Nietypowy napis na jednej z płyt nagrobnych na cmentarzu w Płocku zamieścił na swoim profilu autor strony Lekcjareligii.pl. Zamiast szablonowej formułki na grobie młodej żony pojawiła się dość frywolna sentencja. Wyznanie zamieszczone prawdopodobnie przez męża zmarłej szokuje, tym bardziej, że kobieta odeszła pod koniec XIX wieku.
Napisy na grobach często są do siebie podobne i niczym się nie wyróżniają. Rzadko zdarza się, aby bliscy osoby zmarłej mieli ochotę na bardzo osobiste wyznanie lub indywidualny przekaz, który przez lata będzie wystawiony na widok obcych ludzi odwiedzających cmentarz.
Media, reklama, zakupy - Twoja opinia jest dla nas ważna. Wypełnij ankietę i wypowiedz się już dziś.
Tym bardziej napis na jednym z nagrobków znajdującym się w starej części płockiej nekropolii zwrócił uwagę autora strony Lekcjareligii.pl.
"Erotyczne epitafium na Starym Cmentarzu w Płocku" podpisał je, pokazując zdjęcie w mediach społecznościowych. A napis na płycie nagrobnej brzmi:
Prawdziwy anioł rozkoszy. Słodsza w pożyciu małżeńskim nad wszelką miłość niewieścią, żyła lat 34.
Czytaj także: "Kiełbasy, kebaby". Na cmentarzu "jak na jarmarku".
Tak panią Emilię, która zmarła w 1873 roku pożegnał jej mąż. Sądząc jednak po komentarzach zamieszczonych pod zdjęciem epitafium, wiele osób żyjących współcześnie marzyłoby o podobnym wyznaniu na swoim grobie.
"Też bym tak chciała", "piękne" rozmarzają się internautki. Pojawiają się także głosy, że we współczesnym świecie, wyznanie tego typu miałoby zgoła inną treść.
Korzystając z uwagi internautów, administrator profilu przemycił też ciekawostkę na temat samego cmentarza:
Płocka nekropolia jest najstarszym nieprzykościelnym cmentarzem w obecnej Polsce. Została założona w 1780 roku - 10 lat przed warszawskimi Powązkami i 23 lata przed Cmentarzem Rakowickim w Krakowie.
Autor wpisu podkreśla jednak, że wbrew powszechnej opinii, nie jest to jednak "najstarszy cmentarz w Polsce". To zaszczytne miano należy do małego cmentarza kamionkowskiego w Warszawie.
Powstał około XIII wieku, choć tak stare nagrobki nie zachowały się. Zamknięto go w 1887 r. (po otwarciu cmentarza bródnowskiego), ale jeszcze część rodzin chowano tam do XX w.
