Traumy z dzieciństwa mogą być powiązane z zespołem jelita drażliwego
Badania polskich naukowców wykazały istotny związek między niekorzystnymi doświadczeniami z dzieciństwa, aleksytymią a przebiegiem zespołu jelita drażliwego. Jest to niezwykłe odkrycie dla świata nauki, pomagające jeszcze lepiej poznać ciało człowieka.
Wpływ doświadczeń na choroby jelita drażliwego
Zespół jelita drażliwego to przewlekłe schorzenie układu pokarmowego objawiające się wzdęciami, biegunką lub zaparciami oraz nawracającym bólem brzucha. Dolegliwości te są związane z procesem wypróżniania, jego częstotliwością czy konsystencją kału. Choć IBS dotyka od 5 do 20 procent populacji i częściej występuje u kobiet, nie ma bezpośredniego związku z wykrywalnymi patologiami układu pokarmowego, a często ma podłoże psychosomatyczne.
Jak informuje Polska Agencja Prasowa, badania opublikowane w "Journal of Psychosomatic Research" wykazują znaczący związek między niekorzystnymi doświadczeniami z dzieciństwa (ACEs) a przebiegiem IBS. ACEs to potencjalnie traumatyczne lub silnie stresujące wydarzenia w okresie dorastania, takie jak przemoc, zaniedbanie, uzależnienia i choroby w najbliższej rodzinie, skrajne ubóstwo czy doświadczenie wojny. W Polsce aż 53 procent badanych doświadczyło takich zdarzeń.
Nasze wyniki wskazują na potrzebę indywidualnego podejścia do leczenia IBS, uwzględniającego zdrowie psychiczne. U pacjentów z IBS często występują traumy z dzieciństwa, co z kolei jest ważną informacją o tym, jaki może być przebieg choroby i skuteczność terapii – tłumaczył w rozmowie z PAP.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Nie każdy Polak o nim wie. Wyjątkowy szlak rowerowy od UE
Odkrycie może pomóc w lepszym diagnozowaniu
Dr Małgorzata Desmond, dietetyk i współautorka badania, przytacza przykład młodej pacjentki z silnymi dolegliwościami ze strony układu pokarmowego. Mimo braku fizjologicznych przyczyn problemów, okazało się, że pacjentka doświadczyła przemocy ze strony ojca, co wywołało zaburzenia odżywiania i w konsekwencji rozregulowanie mikrobiomu jelitowego. Poprawa jej stanu nastąpiła dzięki współpracy psychologa i dietetyka.
W grupie 245 pacjentów z IBS obserwowanych trzykrotnie przez prawie dwa miesiące zauważono wyraźne różnice w doświadczanych objawach. "Niektórzy pacjenci przez cały okres obserwacji nie deklarowali żadnych istotnych objawów IBS, lęku czy depresji, a inni czuli się bardzo źle. I to właśnie osoby z tej ostatniej grupy doświadczyły najwięcej niekorzystnych doświadczeń z dzieciństwa, jak również charakteryzowały się najwyższym poziomem aleksytymii" – podsumowuje prof. Rzeszutek.
Diagnostyka i leczenie IBS wymaga kompleksowych strategii leczenia skoncentrowanych na wielu współwystępujących objawach, a nie skupiania się wyłącznie na objawach związanych z przewodem pokarmowym. Wierzymy, że wyniki tego badania mają ważne implikacje kliniczne – dodaje psycholog.
