Wakacyjny seks naszych pradziadków. Było pikantnie!

Wakacyjny wyjazd – tylko z druga połową. Zimowa podróż – też z mężem czy żoną. Kiedyś to nie było takie oczywiste. Zdaniem Pawła Klingera, który napisał o tym w swojej książce w 1930 roku, parom przydają się miesięczne wakacje od siebie. Jego zdaniem wspólne podróże są szkodliwe, a miesiąc miodowy lepiej spędzić w domu. Z kolei te samotne wyjazdy współmałżonka nie były zawsze takie samotne. Klinger twierdził, że dzięki zmianie obiektu czułych westchnień zachowana zostanie harmonia seksualna.

Jeśli jednak mąż koniecznie chce jechać, można go wziąć. Kto by teraz na coś takiego wpadł, zostałby wyśmiany. Tymczasem kiedyś takie coś działało. Pisze o tym Irena Krzywicka. Na wakacje wzięła i męża, i kochanka. Pierwszemu powiedziała, że ten drugi jest impotentem i nic jej nie zrobi. Drugi usłyszał dokładnie to samo. Na wakacjach wszyscy bawili się wybornie.

Stare stroje kąpielowe różniły się od dzisiejszych, ale i tak gorszyły niektórych plażowiczów. Jedną z nich była Helene Haluschka, która twierdziła, że przez nie kobiety nie będą chciały wychodzić z mąż i opiekować się domem. Juliusz Makarewicz uważał natomiast, że tańce o charakterze seksualnym i nieprzyzwoite stroje powinny być zakazane. W zasadzie mógł mieć na to wpływ, bo był autorem Kodeksu Karnego z 1932 roku.

Pisarka Konstancja Hojnacka w przedwojennym "Kodeksie towarzyskim" przestrzegała przed wakacyjnymi romansami. Można ich skosztować praktycznie wszędzie – na plaży, letnisku. Hojnacka ostrzega – "haracz płacony później za tę chwilową przyjemność może wypaść za drogo". Oj racja!

Widziałeś lub słyszałeś coś ciekawego? Poinformuj nas, nakręć film, zrób zdjęcie i wyślij na redakcjao2@grupawp.pl.