Najważniejsze informacje
- Badacze analizowali jaskinię Ucagizli II w południowej Turcji przez pięć lat.
- Oba gatunki miały korzystać z podobnych narzędzi i strategii przetrwania.
- Ważną wskazówką okazały się te same muszle, które mogły mieć znaczenie symboliczne.
Jak podaje PAP, międzynarodowy zespół z Turcji, Francji i Japonii badał jaskinię Ucagizli II w południowej Turcji. To ważne miejsce dla badań nad Lewantem, czyli korytarzem łączącym Afrykę z Eurazją, gdzie z tego okresu zachowało się niewiele ludzkich szczątków.
Autorzy pracy opisanej w piśmie "PNAS" uznali, że Homo sapiens i neandertalczycy nie tylko żyli obok siebie. Mieli też używać tych samych technologii obróbki kamienia i stosować podobne sposoby przetrwania. Według badaczy taki wzór zachowań mógł utrzymywać się przez ponad 20 tys. lat.
Nowa data przybycia Homo sapiens do Europy. Zaskakujące odkrycie w jaskini
Szczególnie ważne okazały się morskie muszle znajdowane w jaskini. Oba gatunki celowo zbierały ten sam rodzaj, choć przedmiot nie miał wartości użytkowej i wcześniej łączono go głównie z Homo sapiens. Dla autorów to znak, że kontakty między grupami mogły obejmować także sferę symboli.
Nasze wyniki wskazują na głęboki poziom interakcji kulturowych. Te dwie odrębne, ale blisko spokrewnione grupy ludzi nie tylko przystosowywały się do tego samego środowiska, ale najprawdopodobniej dzieliły również podobną symbolikę - przekazał w komunikacie prasowym Naoki Morimoto z Uniwersytetu w Kioto.
Co odkrycie z Turcji zmienia w badaniach?
W jaskini znaleziono też skamieniałości ludzi współczesnych datowane na ok. 50 tys.-60 tys. lat. Ten przedział odpowiada kluczowemu etapowi migracji Homo sapiens z Afryki, wcześniej wyznaczonemu głównie na podstawie badań genetycznych. Dzięki temu znaleziska uzupełniają lukę w materiale archeologicznym z regionu.
Autorzy badania oceniają, że odkrycie może zmienić sposób patrzenia na relacje między wczesnymi gatunkami ludzi. Zamiast obrazu dwóch całkowicie oddzielnych światów pojawia się scena współistnienia, kontaktu i dzielenia części kultury. To właśnie ten wniosek najmocniej wybrzmiewa z badań prowadzonych w tureckiej jaskini.
