Mogli tu żyć jednocześnie. Badacze natrafili na ślady

• W jaskiniach Siedmiogrodu ok. 40 tys. lat temu przebywali jednocześnie Homo sapiens i neandertalczycy.
• Zespół z uniwersytetu w Sao Paulo wskazuje na możliwe krzyżowanie, m.in. w rejonie jaskini Pestera 1 i wąwozu Varghis.
• Ostatnie odkrycia czaszek z cechami obu gatunków w Rumunii i Izraelu wspierają tę hipotezę.

Badacze z uniwersytetu w Sao Paulo analizują system jaskiń w środkowej Rumunii i przekonują, że w tym samym czasie korzystali z nich Homo sapiens oraz neandertalczycy. Jak podaje Polska Agencja Prasowa, prace prowadzone pod kierunkiem prof. Waltera Nevesa obejmują m.in. jaskinię Pestera 1 w okręgu Covasna oraz położony w tym rejonie wąwóz Varghis, gdzie znajduje się ponad 120 grot. Naukowcy datują, że do współwystępowania grup doszło ok. 40 tys. lat temu.

Kluczowe obserwacje dotyczą różnych stref użytkowania jaskiń w obrębie jednego wąwozu. W głębi Pestera 1 nie natrafiono na kości Homo neanderthalensis, ale badacze zwracają uwagę na sąsiednie groty w wąwozie Varghis jako możliwe miejsca aktywności neandertalczyków. Takie rozmieszczenie sugeruje, że obie populacje mogły dzielić ten sam krajobraz, wykorzystując różne nisze w zespole jaskiniowym.

Zespół wskazuje na niedawne znaleziska trzech czaszek Homo sapiens z jaskiń wąwozu Varghis, które wykazują cechy genetyczne i morfologiczne typowe dla neandertalczyków. To ważna przesłanka wspierająca tezę o mieszaniu się populacji. Badacze podkreślają też, że lokalne grupy neandertalczyków mogły należeć do ostatnich przedstawicieli gatunku, co sugerują analizy kości.

W grotach Siedmiogrodu znaleziono kości dużych drapieżników i megafauny, w tym niedźwiedzi jaskiniowych, lwów i nosorożców włochatych. To wskazuje, że ludzie mogli traktować jaskinie jako schronienie i punkt przetrwania w wymagającym środowisku, a okresowe współużytkowanie tych miejsc sprzyjało kontaktom między grupami.

Założenia brazylijskich paleontologów korespondują z badaniami z północnego Izraela. W lipcu w piśmie "L’Anthropologie" ukazała się analiza czaszki dziecka z Góry Karmel, liczącej 140 tys. lat. Naukowcy z uniwersytetu w Tel Awiwie stwierdzili, że choć dominuje w niej morfologia Homo sapiens, to żuchwa ma cechy typowe dla neandertalczyka. Ten przypadek stanowi dodatkowy argument za scenariuszem kontaktów i możliwego mieszania się populacji.

Zespół prof. Nevesa zapowiada kontynuację analiz materiału z Pestera 1 i okolicznych grot, aby lepiej określić chronologię i charakter interakcji między populacjami. Dalsze prace terenowe w wąwozie Varghis mogą odpowiedzieć na pytanie, jak często dochodziło do kontaktów i czy miały one charakter epizodyczny, czy długotrwały. Wyniki mogą istotnie poszerzyć wiedzę o późnej obecności neandertalczyków w Europie.

Źródło: PAP