Zaparowanie szyby jest efektem kondensacji pary wodnej znajdującej się w powietrzu. Nocą zewnętrzna tafla szkła stopniowo się wychładza. Kiedy jej temperatura spadnie poniżej punktu rosy, znajdująca się w powietrzu wilgoć zaczyna się na niej skraplać. Drobne krople pokrywają powierzchnię szkła i tworzą charakterystyczne zamglenie.
Zjawisko szczególnie często występuje jesienią i wiosną. Sprzyjają mu chłodne noce, duża wilgotność powietrza oraz niewielki wiatr. Zaparowanie zwykle utrzymuje się przez pewien czas rano, a następnie znika wraz ze wzrostem temperatury i ogrzaniem szyby.
Parowanie okien nie zawsze oznacza problem
Wilgoć po zewnętrznej stronie szyby nie musi oznaczać problemu. Co ciekawe, takie zjawisko może występować właśnie w przypadku nowoczesnych okien o dobrych właściwościach termoizolacyjnych.
Pakiety dwu- i trzyszybowe ograniczają przepływ ciepła z wnętrza budynku. Dzięki temu mniej energii dociera do zewnętrznej tafli szkła. Podczas chłodnej nocy pozostaje ona zimna i w odpowiednich warunkach może osiągnąć temperaturę, przy której dochodzi do kondensacji wilgoci.
W starszych oknach o słabszej izolacyjności większa ilość ciepła przedostaje się z pomieszczenia na zewnątrz, ogrzewając przy tym szybę. Warunki sprzyjające jej zaparowaniu mogą więc występować rzadziej.
Zwróć uwagę, po której stronie paruje szyba
Samo zaparowanie nie mówi jeszcze, czy z oknem dzieje się coś niepokojącego. Istotne jest miejsce, w którym pojawia się wilgoć. Jeśli znajduje się na zewnętrznej powierzchni i znika po zmianie temperatury, zazwyczaj jest to naturalne zjawisko związane z warunkami atmosferycznymi.
Inaczej należy traktować wilgoć pojawiającą się regularnie od strony pomieszczenia. Jej przyczyną może być m.in. wysoka wilgotność powietrza lub niewystarczająca wentylacja. Z kolei zamglenie widoczne pomiędzy taflami szkła może wskazywać na utratę szczelności pakietu szybowego.
Zaparowane od zewnątrz okna najczęściej nie wymagają więc żadnej interwencji. Jeżeli wilgoć pojawia się podczas chłodnych, wilgotnych nocy i później samoistnie znika, jest efektem naturalnej kondensacji pary wodnej.