Jak zadbać o psie łapy zimą? Tym ich nie smaruj

Zimą spacery z psem wymagają większej uwagi i dostosowania do warunków pogodowych. Ważne jest, aby dostosować długość i intensywność spaceru do indywidualnych potrzeb naszego pupila.

Krótkowłose i starsze psy często wymagają dodatkowej ochrony w postaci ubranek. Czworonogowi można kupić ciepłe kurtki lub swetry, które zabezpieczą zwierzę przed chłodem i wilgocią. Wybierając ubranka, należy zwrócić uwagę, czy są one dobrze dopasowane i nie krępują ruchów psa.

Spacerując zimą, najlepiej unikać zbyt długiego przebywania na mrozie. Krótkie, ale częstsze wyjścia mogą być lepszym rozwiązaniem, zwłaszcza w bardzo niskich temperaturach. Podczas spaceru należy zadbać, by pies był aktywny, co pomoże mu utrzymać ciepło.

Łapy psa zimą narażone są na szczególne zagrożenia, takie jak sól drogowa i mróz. Opuszki łap mogą szybko wysychać i pękać, co jest nie tylko bolesne, ale może prowadzić do infekcji. Aby zapobiec problemom, przed każdym wyjściem posmarować łapy.

Do zabezpieczenia psich łapek sprawdzają się preparaty o działaniu natłuszczającym i nawilżającym, które są wzbogacone o witaminy A oraz E. Składniki te nie tylko tworzą na wrażliwych opuszkach skuteczną barierę ochronną przed czynnikami zewnętrznymi, ale również wykazują silne właściwości regenerujące, pomagając skórze szybciej odzyskać dobrą kondycję. Zimą nie należy smarować łap wazeliną, gdyż zmiękcza ona naskórek i powoduje, że sól łatwiej w niego wnika, a także zwiększa ryzyko odmrożenia.

Podczas spacerów, w miarę możliwości, warto unikać chodników posypanych solą. Po każdym spacerze należy dokładnie umyć psu łapy letnią wodą, aby usunąć resztki soli i brudu. Następnie należy je osuszyć i nałożyć regenerującą maść.

Odmrożenia u psa można rozpoznać po charakterystycznych zmianach na łapach, uszach lub ogonie – skóra w tych miejscach staje się blada, sina lub szarawa, jest wyraźnie zimna i twarda w dotyku.

Po ogrzaniu często pojawia się silne zaczerwienienie, obrzęk oraz ból, co może objawiać się kulawizną, niepokojem lub intensywnym lizaniem bolących miejsc. W poważniejszych przypadkach mogą wystąpić pęcherze, utrata czucia, a nawet ciemnienie skóry, co wymaga pilnej konsultacji z weterynarzem.