Konie zmniejszają ryzyko pożarów? Obiecujące wyniki badań

• Konie mogą zmniejszać ryzyko pożarów lasów dzięki adaptacji do różnych rodzajów pożywienia.
• Badania przeprowadzono w Hiszpanii i Holandii, analizując wpływ koni na roślinność.
• Konie mogą uzupełniać strategie zapobiegania pożarom, obok owiec i kóz.

Naukowcy z Universitat Autonoma de Barcelona i Uniwersytetu w Lejdzie odkryli, że konie mogą odgrywać kluczową rolę w zapobieganiu pożarom lasów śródziemnomorskich. Dzięki zdolności do adaptacji diety, konie mogą skutecznie zmniejszać zasoby łatwopalnej biomasy.

Do tej pory badania nad ekstensywnym pasterstwem i zapobieganiem pożarom lasów koncentrowały się głównie na owcach i kozach, a także na rożnych rasach bydła hodowlanego. Przeprowadzono bardzo niewiele badań dotyczących koni w tym kontekście, ponieważ tradycyjnie klasyfikuje się je jako zwierzęta roślinożerne, które mają niewielki wpływ na roślinność drzewiastą – wyjaśniła Ariadna Nieto-Espinet z UdL, cytowana przez Polską Agencję Prasową.

W badaniu przeanalizowano trzy przypadki wykorzystania koni do usuwania podszytu leśnego, czyli krzewów i młodych drzew. Celem było określenie potencjału różnych systemów wypasu w tym zakresie. W Narodowym Rezerwacie Łowieckim Boumort w Hiszpanii konie Przewalskiego żyły w półwolnym środowisku, poruszając się w mozaikowym krajobrazie przy bardzo niskiej obsadzie — 0,02 zwierzęcia na hektar rocznie. W Parku Narodowym Garraf konie rasy Pottoka również przebywały w półwolnym systemie przez cały rok, z nieco wyższą, lecz nadal niską obsadą — 0,2 zwierzęcia na hektar rocznie. Trzeci przypadek dotyczył koni mieszańców, wypasanych intensywnie przez krótki okres (1,5 miesiąca), z dokarmianiem i wysoką obsadą wynoszącą 2,5 zwierzęcia na hektar. Dietę koni oceniano na podstawie 50 świeżych próbek odchodów.

Wyniki uzyskane z udziałem koni rasy Pottoka i mieszańców wyraźnie pokazują, że konie, uważane za zwierzęta trawożerne, potrafią szybko adaptować się do dostępnych zasobów, w tym gatunków drzewiastych. Ta elastyczność czyni je cennym zasobem w strategiach zapobiegania pożarom w krajobrazie śródziemnomorskim, uzupełniając owce i kozy – skomentował wykładowca UAB, Jordi Bartolome Filella.

Konie Przewalskiego, żyjące w mozaikowym krajobrazie, jedzą głównie trawy, co pomaga utrzymać otwarte przestrzenie. Rasy wiejskie, takie jak Pottoka, przystosowują się do długich okresów wypasu, skutecznie kontrolując podszyt.

Rasy wiejskie, często dziś mniej cenione, charakteryzują się dużą zdolnością adaptacyjną, co czyni je kluczowymi w zadaniach leśno-pastwiskowych. Nasze badanie pokazuje, że konie mogą przyczyniać się nie tylko do kontroli podszytu, ale także do utrzymania otwartych przestrzeni i krajobrazów mozaikowych – podkreśla Ariadna Nieto-Espinet.

Naukowcy podkreślają, że konie mogą być obiecującym narzędziem w zrównoważonych strategiach zarządzania lasami. Dalsze badania są jednak konieczne, aby dokładnie określić ich wpływ na redukcję łatwopalnej biomasy.