Kurczak na drzewie? Nie, to "najbardziej bezczelny grzyb"
To "najbardziej bezczelny grzyb", który wygląda jak "kurczak na drzewie". Zdjęcia żółciaka siarkowego opublikowano na profilu Leśne wojaże. Autorzy w dowcipny sposób objaśnili specyfikę tego gatunku, miejsca występowania oraz smak. "Jak z obrazu van Gogha" - komentowali internauci.
Amatorzy leśnych wędrówek napotkali na wyjątkowy widok. Żółciak siarkowy zadomowił się na jednym z drzew. Urósł w typowy dla siebie sposób — widocznymi z daleka warstwami w intensywnym żółtym kolorze. Wzbudził zabawne skojarzenia.
Widziano kurczaka na drzewie. Tak, dobrze czytacie. Nie, nie uciekł z rosołu. Nie zgubił się w drodze do kurnika. I nie jest to nowa atrakcja w zoo. To po prostu żółciak siarkowy – najbardziej bezczelny grzyb. Ten jegomość wygląda tak, jakby ktoś wylał na pień drzewa hektolitry roztopionego sera cheddar i dorzucił kilka naleśników cytrynowych — napisano na profilu Leśne wojaże na Facebooku.
Dodano, że żółciak siarkowy jest jadalny i bez względu na sposób przygotowania (np. smażony i panierowany lub grillowany) w smaku przypomina mięso z kurczaka. Podkreślono, że w tym przypadku "żadna kura nie ucierpiała".
Internauci pod wpisem podzielili się swoimi zdjęciami tego grzybowego zjawiska. Niektórzy również żartowali z jego wyglądu i sposobu, w jaki rozrasta się na drzewach — najczęściej w lasach liściastych.
"Jak z obrazu van Gogha", "Piękny, drzewny kurczak. Nigdy nie spotkałam", "Super widok", "Znalezienie takiego grzybka jest moim marzeniem", "Smaczny i zdrowy. Klopsiki wychodzą pyszne", "Kurczaki dla wegetarian" - komentowali.
Gdzie występuje żółciak siarkowy?
Żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) to grzyb pasożytniczy, który rozwija się na drewnie żywych i martwych drzew, głównie dębów, wierzb i topoli. Powoduje brunatną zgniliznę drewna, przyspieszając jego rozkład i osłabiając drzewa.
Tworzy duże, dachówkowato ułożone owocniki. Występuje sezonowo – od późnej wiosny do jesieni. Najczęściej spotykany jest w lasach liściastych, parkach, sadach oraz alejach drzew przydrożnych, szczególnie tam, gdzie drewno jest już uszkodzone.
