Najstarsza scena zabójstwa z inskrypcją w historii? Odkryto ją na Synaju
Na skale na Półwyspie Synaj odkryto inskrypcję sprzed około 5 tys. lat, którą badacze uznają za najstarszą znaną scenę zabójstwa z towarzyszącym napisem. Jest dowodem na wczesną egipską dominację w regionie Synaju. Prof. Ludwig D. Morenz w komunikacie Uniwersytetu w Bonn wyjaśnił jej znaczenie.
Odkryto jedną z najstarszych skalnych inskrypcji na świecie
Półwysep Synaj leży między Afryką a Azją. Od południa i północy oblewają go Morze Czerwone i Morze Śródziemne. Dziś to obszar pustynny, ale 5 tys lat temu miał ogromne znaczenie gospodarcze — znajdowały się tam złoża miedzi i turkusu, surowców kluczowych dla rozwoju starożytnego Egiptu.
Właśnie tam, w dolinie Wadi Khamila w południowo-zachodniej części Synaju, archeolodzy odkryli niezwykłą inskrypcję naskalną. Znalezisko przeanalizowali archeolog Mustafa Nour El-Din z Egiptu oraz egiptolog, prof. Ludwig D. Morenz z Uniwersytetu w Bonn.
Opisali, że na skale wyryto scenę przedstawiającą dużą postać stojącą nad mniejszą, klęczącą figurą ugodzoną strzałą. Obok widoczna jest łódź, a nad całością znajduje się inskrypcja odnosząca się do boga Mina. To nie przypadek, że zobrazowano właśnie tę sytuację — była ona wizualnym ogłoszeniem zwycięstwa i dominacji Egipcjan nad lokalną ludnością.
Południowo-zachodni Synaj to region, w którym znajdujemy motywowaną ekonomicznie kolonizację. [...] Motyw, który został teraz odkryty, jest jedną z najstarszych znanych scen zabójstwa z towarzyszącą inskrypcją — w komunikacie uczelni przyznał prof. Morenz.
Świadectwo z Wadi Khamila nie jest jednak odosobnione. Badacze zwrócili uwagę, że podobne znaki egipskiej obecności odkryto także w innych dolinach południowo-zachodniego Synaju, m.in. w Wadi Ameyra.
To ich zdaniem szczególnie ważne, bo sugeruje, że nie chodziło o jednorazowe wydarzenie, lecz o szerszą, zaplanowaną aktywność Egipcjan na tym obszarze. Inskrypcje wykuwane w skale działały jak trwałe "znaki własności" – widoczne dla każdego, kto przechodził przez doliny prowadzące do złóż surowców.
Skały z obrazami silnych Egipcjan pełniły funkcję marketingową
Kluczową rolę w tym przekazie odgrywała religia. Władza Egipcjan nie była przedstawiana wyłącznie jako efekt siły fizycznej, ale jako coś usankcjonowanego przez bogów, których wizerunek i znaczenie zmieniały się w zależności od potrzeb wypraw, pełniąc funkcję marketingową. W ten sposób przemoc i podporządkowanie zyskiwały ideologiczne usprawiedliwienie.
W dwóch inskrypcjach z Wadi Khamila i Wadi Ameyra bezpośrednio odwołano się do boga Mina. Ten bóg był autorytetem religijnym egipskich wypraw w IV i wczesnym III wieku. Obrazy i inskrypcje są zazwyczaj bardzo krótkie, ale religijne uzasadnienie kolonizacji odegrało ważną rolę — tłumaczył prof. Morenz w czasopiśmie "Blätter Abrahams".
