Odkrycie w Brazylii. To nowy największy pająk na świecie?
Naukowcy odkryli w Brazylii nowy gatunek pająka, który może być jednym z największych na świecie. Arboriticus giganteus, mierzący aż 16 cm, zamieszkuje drzewa w zagrożonych lasach atlantyckich. Oprócz niego zbadano także cztery mniejsze gatunki pochodne.
Nowy największy pająk na świecie? Odkrycie w Brazylii (na zdj.: drapieżnica goliat, dotychczas uważana za największą)
W świecie pajęczaków istnieją stworzenia, które potrafią budzić respekt nie tylko swoim wyglądem, lecz także rozmiarami. Najnowsze badania opublikowane w czasopiśmie "Zootaxa" wzbogaciły ten znakomity katalog – odkryto aż pięć nowych gatunków nadrzewnych ptaszników z rodzaju Arboriticus, zamieszkujących amazońską część Brazylii.
Choć ptaszniki są znane z olbrzymich rozmiarów, większość żyje na ziemi – wyjątkiem są właśnie przedstawiciele Arboriticus, które szczególnie upodobały sobie korony drzew. Jednym z nowo opisanych gatunków jest Arboriticus giganteus – prawdziwy tytan w skali pająków – mierzy aż 16 cm, co stawia go w ścisłej czołówce największych na świecie.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
"Zaczyna się rysować odmienny świat". Ekspert o zaskakującej koalicji
To odkrycie według specjalistów nie jest jedynie ciekawostką entomologiczną, a sygnałem od natury. Nowe gatunki zamieszkują resztki lasu atlantyckiego, które grożą zniknięciem wskutek wylesiania. Naukowcy uważają, że nadrzewne środowisko i ograniczony zasięg występowania są argumentami za tym, by niezwłocznie wprowadzić dodatkowe środki ochrony.
Najbardziej uderzającą cechą jest ich nadrzewny tryb życia. [...] Ich nadrzewny charakter można je uznać za zagrożone i zdecydowanie zaleca się podjęcie działań ochronnych — podkreślili w "Zootaxa".
Nowy gatunek pająka pochodzi z reliktowej populacji
Dla porównania — największy ptasznik znany dotychczas, goliat (Theraphosa blondi) ma długość ciała 13 cm, a rozpiętość podnóży sięgającą 30 cm. To tyle, ile duży talerz obiadowy.
Eksperci uważają, że nowo odkryty Arboriticus giganteus i jego mniejsi bracia wyodrębnili się bardzo wcześnie w toku ewolucji i dziś mogą być traktowane jako reliktowe populacje – świadectwo minionej bioróżnorodności Brazylii. Dbanie o zachowanie ich siedlisk to inwestycja w przyszłość dziedzictwa naturalnego – zanim zniknie na zawsze.
