Polscy politycy są bezpieczni? VIP-owski Boeing może się bronić

Polska flota VIP do przewozu najważniejszych osób w państwie składa się obecnie z trzech Boeingów 737 i dwóch samolotów Gulfstream G-550. Na wyposażeniu jest też kilka śmigłowców. Kolejny z Boeingów został doposażony.

Czytaj też: MON wybrał samolot dla VIP-ów

Zdjęcie samolotu o numerze bocznym 0111 pojawiło się w jednym z serwisów internetowych. Pokazał je również użytkownik Twittera, Paweł Bondaryk.

Samolot został solidnie doposażony. Zainstalowane w nim urządzenia mają zwiększyć bezpieczeństwo lotów najważniejszych osób w państwie.

Czytaj też: Polska kupiła nowe samoloty dla VIP-ów. To będą nasze Air Force One

To system AN/AAQ-24 Nemesis produkowany przez amerykańską firmę Northrop Grumman - mówi o2.pl Bartosz Głowacki, ekspert lotniczy z magazynu "Skrzydlata Polska".

Co wchodzi w skład systemu i dlaczego jest on tak istotny?

Wyrzutnie flar i tzw. odbijaczy dipolowych, system ostrzegania o nadlatujących pociskach rakietowych, naprowadzanych np. na podczerwień oraz emiter promieniowania, które ma taki pocisk zmylić - tłumaczy Głowacki.

System ten ma zwiększyć bezpieczeństwo przewożonych na pokładzie maszyny osób. 20 lat temu cena takiego zestawu wahała się od miliona do dwóch milionów dolarów. Może się wydawać, że to dużo, ale...

Czytaj też: Nowy samolot dla VIP-ów. Zobacz go w środku

Bezpieczeństwo nie ma ceny. Zważywszy, że nowy samolot VIP to koszt kilkuset milionów euro, to taka kwota nie jest wielkim wydatkiem - tłumaczy Głowacki.

Przypomina, że coraz więcej samolotów wyposażonych jest w takie systemy. Także samoloty cywilne. M.in. izraelskie, o czym świat dowiedział się w 2002 r., kiedy na lotnisku w Mombasie w stronę samolotu izraelskich linii lotniczych poleciały pociski rakietowe. Była ta próba zamachu terrorystycznego, która spełzła na niczym, bo samolot miał system samoobrony.

System jest skomplikowany, ale skuteczny. Bartosz Głowacki tłumaczy, że po wykryciu zbliżającego się kierowanego pocisku rakietowego, wysyłany jest sygnał do procesora, który namierza pocisk, śledzi go, przeprowadza ocenę zagrożenia, a następnie wysyła sygnał do nadajnika zakłóceń i lasera, nakazując ich uruchomienie.

W efekcie w kierunku pocisku wysyłana jest wiązka energii - laserowa lub promieniowania podczerwonego - zakłócająca działanie głowicy pocisku. Urządzenia działają autonomicznie, bez ingerencji człowieka. Układ wykrywania zagrożenia jest pasywny, a cała sekwencja trwa ok. 2 sek.

W przypadku samolotu cywilnego, system może być zamontowany w jednym zasobniku o długości ok. 3 m, umieszczonym pod tylną częścią kadłuba. Na przedstawionym zdjęciu widać go za silnikiem samolotu - to szary zasobnik. W dolnej części kadłuba widać także kilka czujników ostrzegających przed opromieniowaniem.