Wygląda jak baśniowy płomyk. Ten grzyb rośnie w Polsce i można go jeść

Niezwykle interesujący grzyb nie wyrasta ziemi. Swoje miejsce znajduje na spróchniałych resztkach drewna lub starych pniakach iglastych, głównie świerków i sosen.

Jak podaje Interia Zielona, owocniki pięknoroga osiągają wysokość do 10 cm. Ich podstawa jest krótka, mocno zakorzeniona i często omszona, a z niej wyrastają rozgałęzione "leśne płomyki" – żółte, podłużnie żłobione odnogi grubości do 1,5 mm.

Z czasem, kiedy grzyb wysycha, przybierają ciemniejszy, pomarańczowy odcień. Często u podstawy są zrośnięte i lekko spłaszczone, dopiero wyżej stają się smukłe i walcowate, zakończone ostrymi albo zaokrąglonymi czubkami. W wilgotnym lesie ich gładką powierzchnię pokrywa śliska, lepka warstwa.

Pięknoróg największy ma wiele nazw zwyczajowych: pięknoróg lepki, goździeńiec lepki, płaskosz lepki (lub lipki), lepiec, a także "piękny róg". Nazwy te dobrze oddają jego wygląd i specyficzną strukturę.

Jeśli weźmiesz go do ręki, zauważysz, że jest lekko galaretowaty, sprężysty i łykowaty. Złamanie go wymaga siły, a wnętrze bywa puste. Wszystko to sprawia, że grzyb nie nadaje się do jedzenia.

Nie jest wprawdzie trujący, ale też nie ma żadnych walorów smakowych ani zapachowych. W kuchni jego jedyną rolą pozostaje funkcja dekoracyjna – efektownie wygląda na półmiskach i potrafi dodać uroku podanym potrawom.

Choć pięknoróg nie trafia do koszyka grzybiarzy z myślą o kuchni, warto wiedzieć, że nie jest gatunkiem chronionym. Można go zbierać bez obaw, a jego intensywnie żółte, rozgałęzione owocniki często rosną grupami, tworząc bajkowe kompozycje w leśnym runie.

Źródło: Interia Zielona