Orki z Pacyfiku tym zaczęły się bawić. Naukowcy są zafascynowani

Badacze podejrzewają, że może to być forma pielęgnacji, zabawy, a nawet element kultury.

"Widzieliśmy orki niosące wodorosty na płetwach i ogonach, a także pomagające sobie nawzajem w drapaniu trudno dostępnych miejsc" – powiedział New Scientist współautor badania, dr Andrew Trites z University of British Columbia. – "Wyglądało to niemal jak rytuał pielęgnacyjny albo masaż".

Badanie opublikowane w Current Biology dokumentuje 84 takie interakcje w 19 grupach orki północnej, obserwowane w latach 2018–2023. Ujęcia z dronów i kamer podwodnych pokazały, że w aktywności uczestniczyły także matki z młodymi. Zwierzęta często inicjowały kontakt z krewniakami, prezentując im fragmenty kelpu i zachęcając do wspólnej zabawy. W ponad połowie przypadków zachowanie było wzajemne i pozbawione oznak agresji.

Niektóre orki owijały wodorost wokół ogona, by dotykać nim innych członków grupy. Inne pocierały nim pysk, bok ciała lub płetwy.

Zespół badawczy podkreśla, że zachowanie może mieć wiele funkcji jednocześnie – od usuwania pasożytów i budowania więzi społecznych, przez eksplorację sensoryczną, po zwykłą zabawę.

"Nie wykluczamy, że to także element kultury – przekazywany przez obserwację i uczenie się w grupie" – podkreśla dr Nicole Shabangu z Hakai Institute, główna autorka publikacji. – "Zachowanie to zaobserwowano tylko w populacjach bliskich lasom kelpowym. Może to być więc też przejaw adaptacji lokalnej".

Choć nie ma jeszcze dowodów na antyseptyczne właściwości kelpu, jego szorstka struktura – jak w przypadku gatunku Nereocystis luetkeana – może pełnić rolę naturalnego peelingu.

Podobne rytuały pielęgnacyjne znane są z wielu gatunków ssaków, zwłaszcza naczelnych. Szympansy, makaki czy pawiany czyszczą sobie nawzajem sierść, co zmniejsza stres i umacnia relacje. U delfinów butlonosych obserwowano samodzielne ocieranie się o gąbki czy koralowce, ale nie współdziałanie z użyciem narzędzi.

Jak podaje Interia Zielona, odkrycie podkreśla wagę ochrony siedlisk kelpowych, zagrożonych zmianami klimatycznymi, zakwaszeniem oceanów i działalnością człowieka. Jeśli więzi społeczne orek są związane z dostępem do tego typu środowiska, jego degradacja może negatywnie wpłynąć na ich dobrostan.

Naukowcy apelują o objęcie większą ochroną lasów kelpowych u wybrzeży Kolumbii Brytyjskiej i kontynuowanie badań nad zachowaniami waleni.

"Zachowania społeczne orek są bardziej złożone, niż dotąd sądziliśmy" – podsumowuje Trites. – "Każdy nowy element tej układanki przybliża nas do zrozumienia tych niezwykłych zwierząt".